Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Plotinus (204/5-270 CE) was the first and greatest of Neoplatonic philosophers. His writings were edited by his disciple Porphyry, who published them many years after his master's death in six sets of nine treatises each (the Enneads). Plotinus regarded Plato as his master, and his own philosophy is a profoundly original development of the Platonism of the first two centuries of the Christian era and the closely related thought of the Neopythagoreans, with some influences from Aristotle and his followers and the Stoics, whose writings he knew well but used critically. He is a unique combination of mystic and Hellenic rationalist. His thought dominated later Greek philosophy and influenced both Christians and Moslems, and is still alive today because of its union of rationality and intense religious experience. In his acclaimed edition of Plotinus, A. H. Armstrong provides excellent introductions to each treatise. His invaluable notes explain obscure passages and give reference to parallels in Plotinus and others. (From the publisher) + Περιεχόμενα Preface Sigla Ordo Enneadvm, Ordo Chronologicvs Ennead IV 1. [2]. On the Essence of the Soul I 2. [1]. On the Essence of the Soul II 3. On Difficulties about the Soul I 4. On Difficulties about the Soul II 5. On Difficulties about the Soul III, or on Sight 6. On Sense-Perception and Memory 7. On the Immortality of the Soul 8. On the Descent of the Soul into Bodies 9. If All Souls Are One +
9780674994881
1 Αντίτυπο(α)

Ελάχιστη ποσότητα για το "(H/B) PLOTINUS: ENNEAD (VOLUME IV)" είναι 1".

Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
HARVARD UNIVERSITY PRESS
ISBN
9780674994881
Σελίδες
452
Έκδοση
1984
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
16x11

Συγγραφέας: ΠΛΩΤΙΝΟΣ

ΠΛΩΤΙΝΟΣ

Ο φιλόσοφος Πλωτίνος αποτελεί τον κυριότερο εκπρόσωπο του Νεοπλατωνισμού. Γεννήθηκε το 204 με 205 μ.Χ. στην Αίγυπτο. Ίδρυσε φιλοσοφική σχολή στη Ρώμη στην οποία δίδασκαν όχι μόνο οι επαγγελματίες του είδους, αλλά και επιφανείς άνδρες. Ο ίδιος δεν έδινε τόσο σημασία στη σωματική υπόσταση του ανθρώπου όσο στη δύναμη της ψυχής. Η ψυχή, κατά τη βασική θεωρία του των "τριών υποστάσεων", έχει θεϊκή προέλευση και θεϊκή υπόσταση. Η ψυχή δίνει πνοή στην αδιαμόρφωτη ύλη του κόσμου στην οποία συγκαταλέγονται και τα σώματα των ανθρώπων. Ο άνθρωπος λοιπόν για να εξασφαλίσει την αιωνιότητα της ψυχής του θα πρέπει να την αφιερώσει στον υπέρτατο σκοπό της ένωσης με το Θείο. Αν όμως λησμονήσει τη φύση της ψυχής του και αυτή αφιερωθεί εξολοκλήρου στην εξυπηρέτηση των υλικών αναγκών και "δεθεί" με την υποδεέστερη αξιολογικά εγκόσμια ύλη, η φυσική τιμωρία της θα είναι ο θάνατος μαζί με το σώμα. Έτσι λοιπόν η ψυχή όχι μόνο δεν ανταμείβεται -για το ότι θυσίασε την αρχική της επουράνια θέση για να ζωογονήσει την κοσμική ύλη- αλλά τιμωρείται εξαιτίας της αλαζονικής στάσης που κράτησε αφού την γοήτευσε η επιφανειακή χάρη της υλικής διάστασης. Ο Πλωτίνος δεν απέφυγε να υιοθετήσει την πλατωνική θεώρηση για την ιδανική πολιτεία. Μια πολιτεία χωρισμένη σε τρεις τάξεις (λαός, φύλακες, άρχοντες, -το ρόλο των τελευταίων θα έπαιζαν οπωσδήποτε και αποκλειστικά οι φιλόσοφοι-), στα πλαίσια της οποίας το καθένα άτομο θα είχε προκαθορισμένη θέση στην κοινωνία και ελάχιστες δυνατότητες ανέλιξης. Ο Πλωτίνος έδωσε μια άλλη διάσταση στη φιλοσοφική σκέψη. Καθόρισε το σκοπό της φιλοσοφίας όχι μόνο σε επίπεδο άσκησης του ανθρωπίνου πνεύματος και της ανθρώπινης λογικής ικανότητας, καθώς τον είχαν καθορίσει προγενέστεροι φιλόσοφοι, αλλά σε παράγοντα που θα οδηγήσει τον άνθρωπο στη σωτηρία της αιωνιότητας.