Η ψυχή που βακχεύει, είναι μια ποιητική ψυχή. Είναι μια ψυχή, που αφήνει να εισρεύσει μέσα της η πλημμύρα των ζωικών εμπειριών, χωρίς να κατακλυσθεί και να πνιγεί από αυτές. Η βακχεύουσα ποιητική ψυχή, είναι μια ψυχή μαιναδική, που παλεύοντας διαρκώς με αυτή την πλημμύρα, της δίνει μορφή. Ο Βάκχος έχει αφομοιώσει μέσα του τη μαινάδα, πριν προχωρήσει στην ήρεμη δημιουργική ζωή. Και διάγει την ήρεμη ζωή, όχι ενταφιάζοντας, αλλά ενορχηστρώνοντας μέσα του τη μανία. Ο Βάκχος δεν είναι απαθής, ούτε καταλαμβάνεται από το αμόκ της μανίας. Μπορεί και ΚΑΝΕΙ ΜΕ τη μανία, μεταστοιχειώνοντάς τη σε δημιουργικότητα. Η δημιουργικότητα δεν είναι απωθημένη μανία. Είναι μανία οριακή, κάτι σαν "ήπια μέθη" ή "νηφάλιος μέθη". + Περιεχόμενα ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟ ΣΙΩΠΗΛΟ ΠΕΝΘΟΣ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗ ΜΥΗΣΗ ΚΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΔΗΜΗΤΡΑ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΥΜΝΟΥ Ο ΙΕΡΟΣ ΓΑΜΟΣ ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ Η ΜΥΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΟ ΟΡΑΜΑ Η ΜΑΙΝΑΔΑ Η ΦΕΥΓΟΥΣΑ-ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΣΑ Η ΜΥΣΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ Η ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΠΕΡΙ ΔΑΙΜΟΝΩΝ Ο ΒΑΚΧΟΣ ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ Η ΜΥΘΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό