μπαιρακταρης // πολιτικοι και κουτσαβακηδες

Ο Δημήτρης Μπαϊρακτάρης υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Άνθρωπος τολμηρός και μεθοδικός, δίκαιος και σκληρός, τραχύς αλλά και ευαίσθητος, πατριώτης και θρησκευόμενος, στρατιώτης και αστυνόμος, άνθρωπος του καθήκοντος.Γεννήθηκε το 1833 και πέθανε το 1904. Στα 71 χρόνια που έζησε σημειώθηκε μια σειρά μεγάλων και συγκλονιστικών γεγονότων, στα οποία ο στρατηγός με τη σιδηρά πυγμή είχε λάβει μέρος - ίσως, μάλιστα, κατά κάποιον τρόπο, να έβαλε τη δική του σφραγίδα σε αρκετά από αυτά τα γεγονότα.
Πρώτα στην έξωση του Όθωνα, όπου διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, πολεμώντας ακόμα και εναντίον του αδελφού του, ο οποίος βρισκόταν στο αντίθετο στρατόπεδο.
Στα Παρκερικά, όταν οι Άγγλοι απέκλεισαν τα ελληνικά λιμάνια, χαστούκισε στην Πάτρα δυο Άγγλους ναύτες επειδή πείραξαν δυο Ελληνοπούλες και τους έριξε στη θάλασσα!
Ακολουθεί η Κρητική Επανάσταση του 1866, στην οποία συμμετέχει ενεργώς και διακρίνεται στις μάχες όπου παίρνει μέρος.
Στα επόμενα χρόνια, η συμβολή του στην καταπολέμηση της ληστοκρατίας στις ελληνικές επαρχίες υπήρξε καταλυτική μια ακόμα μεγάλη επιτυχία του ήταν ότι κατάφερε να διαλύσει το «άγος» της πρωτεύουσας, τους ψευτοπαλικαράδες κουτσαβάκηδες, τη μόνιμη πληγή της Αθήνας.
Ακολουθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, κατά τη διάρκεια των οποίων εξαφανίζει τους σεσημασμένους εγκληματίες και αναγκάζει -επικαλούμενος το φιλότιμό τους- τους λεγόμενους «ψιλικατζήδες» του εγκλήματος, κλέφτες, πορτοφολάδες και λοιπούς να δώσουν λόγο τιμής ότι δεν θα συμβεί η παραμικρή κλοπή.
Παίρνει μέρος στον ολέθριο Ελληνο-τουρκικό πόλεμο του 1897, στον οποίο ως διοικητής μεραρχίας, θα πετύχει τη μοναδική περιφανή νίκη στο Γρίμποβο της Ηπείρου, σώζοντας την τιμή των ελληνικών όπλων. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)