Περιγραφή
Αυτός που κακοποιεί δεν αντιμετωπίζει τα παιδιά σαν ανθρώπινα όντα με αξιοπρέπεια και σεβασμό, αλλά σαν μέσο για τη δική του αποφόρτιση.Όλα τα όντα πάνω στη γη δικαιούνται σεβασμό και αξιοπρέπεια. Οι αυταρχικές και απολυταρχικές συμπεριφορές δίνουν στο παιδί απαξίωση, το εξευτελίζουν, και το κάνουν να νιώθει μικρό και ανήμπορο από την περιφρόνηση των δικαιωμάτων του. Η ταπείνωση που νιώθει από την απόρριψη είναι πληγή που κάνει χρόνια να κλείσει και αφήνει πάντα το αποτύπωμά της. Τα παιδιά που βίωσαν κακοποίηση θα επαναλάβουν την ίδια συμπεριφορά σε όλους γύρω tous σαν ενήλικες, ή καλύτερα σε όσους μπορούν. «Οι δικτάτορες που ρήμαξαν την ανθρωπότητα, και ξεφυτρώνουν πότε εδώ πότε εκεί, είναι κακοποιημένα παιδιά», Alice Miller, Αμερικανή ψυχολόγος, ερευνήτρια και συγγραφέας. θυμάμαι μια παρέλαση της 25ης Μαρτίου, που περιμέναμε στη γραμμή να ξεκινήσουν οι ομάδες, με κάποιες κυρίες λίγο πιο εκεί, που περίμεναν να δούνε την παρέλαση. «Τα καημένα τα ορφανά» λέγανε, και μας κοίταζαν με λύπη. «Εμείς δεν είμαστε ορφανά, έχουμε μάνα τη βασίλισσα και μπαμπά το βασιλιά» τους απάντησε μία από τα κορίτσια. «Ναι, βέβαια» είπε η γυναίκα, και οι κυρίες γύρω της συμφώνησαν κουνώντας όλες μαζί τα κεφάλια τους καταφατικά. Αυτό είναι ένα ανέκδοτο που το θυμόμαστε συχνά, όσοι περάσαμε από εκείνη την παρέλαση. Λίγοι, όμως, μπορούμε να γελάσουμε με την ανάμνηση. + Περιεχόμενα -Πρόλογος -Ταξίδι από το σήμερα στο χθες. Ξεκίνημα, Σεπτέμβρης 1950 -1950-1951, 8 ετών, Δευτέρα τάξη Δημοτικού -1951-1952, 9 ετών, Τρίτη τάξη Δημοτικού -1952-1953, 10 ετών, Τετάρτη τάξη Δημοτικού -1953-1954, 11 ετών, Πέμπτη τάξη Δημοτικού -1954-1955, 12 ετών, Έκτη τάξη Δημοτικού -1955-1956, 13 ετών, Δευτέρα Γυμνασίου 1957-1958, 15 ετών, Τρίτη Γυμνασίου -1958-1959, 16 ετών , Πρώτη Λυκείου (6η Γυμνασίου τότε) -1959-1960, 17 ετών, Δευτέρα Λυκείου (7η Γυμνασίου τοτε) -1960-1961, 18 ετών, Τρίτη Λυκείου (8η Γυμνασίου τότε) -Σκέψεις από το χθες στο σήμερα -Ευχαριστίες +