Η τοποθεσία σου
       

Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

"Πρέπει να υπάρχει ένα όραμα. Και μένα το δικό μου όραμα, πέρα απ' την όποια μερική και πολύ πιθανόν προσωρινή απελευθέρωση, είναι η γενική, σύμμετρη και μόνιμη απελευθέρωση του ανθρώπου. Τι ωφελεί λ.χ. να διακηρύσσει μια πολιτική οργάνωση ότι είναι κατά της καταπίεσης των σεξουαλικών μειονοτήτων; Να τί θα θεωρούσα πραγματικά απελευθερωτική πράξη: να βγουν μερικοί πολιτικολογούντες νέοι και να πουν: ξέρετε, "βασικά" εμείς είμαστε "βασικά" ετεροφυλόφιλοι αλλ' έχουμε πάει και κανά-δυό φορές στο κρεβάτι μ' έναν ομόφυλό μας, χωρίς γι' αυτό να πάψουμε να είμαστε άντρες. Αλλά δεν τολμούν. Γιατί θα διαγραφούν αμέσως απ' την οργάνωση. Προσωρινά λοιπόν μπορούμε να μιλάμε για ένα γενικό βόλεμα. Με δεδομένη την τεράστια αλλαγή που έχει πραγματοποιηθεί στα ήθη σε παγκόσμια κλίμακα - και της οποίας δευτερογενείς εκφάνσεις είναι και τα διάφορα "κινήματα" - στην Ελλάδα τουλάχιστον μπορούμε να πούμε ότι άλλαξε ο Μανολιός κι έβαλε τη βράκα του αλλιώς, αλλ' απέχουμε ακόμα πολύ απ' την πραγματική απελευθέρωση - αν υποθέσουμε ότι είναι εφικτή". + Περιεχόμενα Ο Ταχτσής μαχητής (του Αλέκου Φασιανού) ΚΕΙΜΕΝΑ Από τη χαμηλή προσωπική σκοπιά ("Η Λέξη", τεύχος 63-64, Απρίλης-Μάης '87) Οι Γερμανοί κι εγώ ("Η Λέξη", τεύχος 84, Μάης '89) Ο Έλληνας της δεκαετίας του '80 (Ανέκδοτο) Η ομοφυλοφιλία στην Ελλάδα (Ανέκδοτο) Γύρω από την μετάφραση της "Λυσιστράτης" (Στο πρόγραμμα της παράστασης του ομώνυμου έργου) Διευκρινίσεις ("Οδός Πανός", τεύχος 46, Ιαν.-Φεβρ. '90) Μνήμη της Αποκριάς (Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Εικόνες") Αφορισμοί ("Τα Νέα", 2.2.1981) Λίγα λόγια για τη λογοκρισία ("Τα Νέα", 24.8.1988) Ζακ Λακαριέρ: μικρό εγκώμιο ("Η Λέξη", τεύχος 35, Ιούνιος '84) Η βαλίτσα του Ακριθάκη ("Η Λέξη", τεύχος 17, Σεπτέμβρης '82) Γιώργος Μακρής: ελάχιστο μνημόσυνο ("Η Λέξη", τεύχος 19, Νοέμβρης '82) Χριστούγεννα ("Ο Ελεύθερος Τύπος", 23.12.1987) ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Επιστολή πρώτη ("Η Λέξη", τεύχος 57, Σεπτέμβρης '86) Επιστολή δεύτερη (Ανέκδοτη) Επιστολή τρίτη (Ανέκδοτη) Επιστολή τέταρτη ("Χάρτης", Τεύχος 24, Μάϊος 1987) Επιστολή Πέμπτη (Ανέκδοτη) ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ Τα περισσότερα βιβλία είναι σκουπίδια (Συνομιλία με τον Γ. Κ. Πηλιχό, περιοδικό "Ταχυδρόμος") Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ερωτικό συγγραφέα (Συνομιλία με τους Αντώνη Φωστιέρη και Θανάση Θ. Νιάρχο. ("Η Λέξη", τεύχος 29-30, Νοέμβρης-Δεκέμβρης '83) "Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρό. Στα σοβαρά πράγματα ήμουν πάντοτε επιμελέστατος" (Συνομιλία με τον Αλέξανδρο Σχινά, Κολωνία 1983) Ομοφυλοφιλία και ετεροφυλοφιλία ("Αμφί", περ. Β', τεύχος 7-8, χειμώνας 1980 - άνοιξη 1981) Δεν πιστεύω σε κοινά ιδανικά (Συνομιλία με την Μιράντα Ζαχαριάδου, "Πάνθεον" 1.4.1981) Σιχαίνομαι τις ετικέτες (Συνομιλία με τον Γιώργο Χρονά. Δεύτερο Πρόγραμμα, 1985 και "Οδός Πανός", τεύχος 39, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1988) Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι παράδεισος (Συνομιλία με την Άννυ Χέρρα-Ζυμαράκη, "Γυναίκα") Η ομοφυλοφιλία είναι από τη φύση της αντιεξουσιαστική (Συνομιλία με τον Νίκο Παρνασσά, "Απογευματινή", 27.3.1988) Δεν έχω βλάψει ποτέ κανέναν (Συνομιλία με τον Λευτέρη Κυπραίο, "Ελεύθερος Τύπος", 5/6.3.1988) Τον εμφύλιο τον έχουμε στο αίμα μας (Συνομιλία με τον Νίκο Σταθούλη, περιοδικό "Ένα") Είμαι εδώ, κι εκεί, και παντού ("Διαβάζω", τεύχος 3-4, Μάιος-Οκτώβρης 1986) Ο Ταχτσής σε πολιορκία (του Θανάση Θ. Νιάρχου) +
9789602561294
1 Αντίτυπο(α)

Ελάχιστη ποσότητα για το "ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΜΗΛΗ ΣΚΟΠΙΑ" είναι 1".

Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΕΞΑΝΤΑΣ
ISBN
9789602561294
Σελίδες
272
Έκδοση
1992
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο

Συγγραφέας: ΤΑΧΤΣΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

ΤΑΧΤΣΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

Κώστας Ταχτσής (1927-1988). Ο Κώστας Ταχτσής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας του καταγόταν από την Ανατολική Ρωμυλία. Σε ηλικία επτά ετών μετά από χωρισμό των γονιών του έφυγε για την Αθήνα με τη γιαγιά του. Στην Αθήνα πέρασε τα μαθητικά και εφηβικά του χρόνια και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοίτησε για δυο χρόνια. Είχε προηγηθεί μια αίτησή του στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων χωρίς επιτυχία λόγω ασθένειάς του και αδυναμίας να παραστεί στις εξετάσεις. Το 1947 κατατάχτηκε στο στρατό και έφτασε ως το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Στη συνέχεια εργάστηκε ως γραμματέας του αμερικανού επόπτη στο υδροηλεκτρικό έργο του Λούρου. Το 1951 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Ποιήματα". Ακολούθησαν τέσσερις ακόμη συλλογές ως το 1956, από τις οποίες τον έκαναν γνωστό η "Συμφωνία του 'Μπραζίλιαν'" (1954) και το "Καφενείο 'Το Βυζάντιο'" (1956). Την ίδια περίοδο συνδέθηκε φιλικά με τους Οδυσσέα Ελύτη, Νίκο Γκάτσο, Αντρέα Εμπειρίκο. Το 1954 έφυγε για την Αγγλία, όπου έμεινε ως το καλοκαίρι του επόμενου χρόνου. Επέστρεψε στην Αθήνα και ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας. Από την άνοιξη του 1956 ως τον Δεκέμβρη του 1964 έζησε σχεδόν αδιάκοπα στη Δυτική Ευρώπη, Αυστραλία και ΗΠΑ, με ενδιάμεσες επιστροφές στην Ελλάδα. Στην περίοδο αυτή μπάρκαρε σε δανέζικο φορτηγό πλοίο προς τη Γερμανία, συνεργάστηκε στα γυρίσματα της ταινίας "Το παιδί και το δελφίνι" ως βοηθός σκηνοθέτη, τέλεσε χρέη μάνατζερ σε περιοδεία του πιανίστα Τόνι Γεωργίου στην Αφρική, εργάστηκε ως υπάλληλος εμπορικού καταστήματος και σιδηροδρομικός υπάλληλος στην Αυστραλία. Το 1960 ξεκίνησε για το γύρο της Ευρώπης με βέσπα. Στις χώρες που επισκέφτηκε έγραψε "Το τρίτο στεφάνι", το οποίο ολοκλήρωσε στην Αυστραλία, κατά τη διάρκεια δεύτερης εκεί παραμονής του και έστειλε στην Ελλάδα για εκτύπωση. Το έργο απορρίφθηκε ως ακατάλληλο και ο Ταχτσής πραγματοποίησε ιδιωτική έκδοσή του στην Αθήνα το 1962. Δυο μήνες μετά έφυγε για την Αμερική, όπου έμεινε ως το τέλος του 1964. Μετά την οριστική επιστροφή του στην Αθήνα έλαβε μέρος στη συντακτική επιτροπή του περιοδικού "Πάλι" (1964-67), μαζί με τους Νάνο Βαλαωρίτη, Μαντώ Αραβαντινού, Γιώργο Μακρή, και εργάστηκε ως ξεναγός και μεταφραστής (μετέφρασε τέσσερα θεατρικά έργα του Αριστοφάνη και έργα των Εντουάρντο ντε Φίλιππο, Ατάυντε, κ.ά.). Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνυπέγραψε τη "Δήλωση των 18" κατά της χούντας και της λογοκρισίας, το 1969, και διώχτηκε από την Ασφάλεια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχεδόν εγκατέλειψε το γράψιμο. Δηλωμένος ομοφυλόφιλος και τραβεστί, ο Κώστας Ταχτσής δολοφονήθηκε άγρια υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες στο σπίτι του στον Κολωνό σε ηλικία εξηνταενός χρόνων. Το ποιητικό έργο του Κώστα Ταχτσή κινείται στα πλαίσια της θεματολογίας της καθημερινής ζωής και χαρακτηρίζεται από έντονα λυρική διάθεση, διάθεση η οποία μεταφέρθηκε και στα πεζά του. Το έργο που τον καθιέρωσε στο χώρο της μεταπολεμικής ελληνικής λογοτεχνίας είναι το μυθιστόρημα "Το τρίτο στεφάνι", μια ρεαλιστική και ταυτόχρονα συχνά λυρική απεικόνιση της ζωής και της κοσμοθεωρίας των ελλήνων μικροαστών, που καλύπτει την περίοδο από τις αρχές του αιώνα μας ως τη σύγχρονη του συγγραφέα εποχή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ψυχογραφική ικανότητα του Ταχτσή, ιδιαίτερα στους γυναικείους χαρακτήρες του και η εξαιρετική φροντίδα της γλωσσικής του έκφρασης.