Η φράση "Φάε, Δάσκαλε..." ηχούσε καθημερινά στα τραπέζια των χωριάτικων σπιτιών, όπου οι δάσκαλοι καλούνταν να συμφάγουν με τους οικοδεσπότες, που δεν ήσαν μόνο γονείς μαθητών. Ήσαν κάτοικοι του χωριού, που αναγνώριζαν κάτι πολύ σημαντικό στην παρουσία του δασκάλου εντός τους και τον τιμούσαν με τον τρόπο τους. Η συμπλήρωση της προσφώνησης "Φάε, Δάσκαλε", με την επεξήγηση "για τα γουρούνια τα 'χουμε...", μπορεί να λεγόταν στις ενδοδασκαλικές συζητήσεις χάριν αστειότητας, πλην διέθετε και βάση αλήθειας, καθώς οι απλοί άνθρωποι ήθελαν να κάνουν το δάσκαλο να αισθάνεται άνετα στο τραπέζι τους, χωρίς να προβληματίζεται, αν, τρώγοντας, στερεί κάτι από τα μέλη της οικογένειας. Μ' άλλα λόγια, με τη φράση αυτή, επεδίωκαν να υπογραμμίσουν την επάρκεια των αγαθών, για να περιορίσουν την όποια συστολή του δασκάλου απέναντι στα ανυπόκριτα καλέσματά τους... + Περιεχόμενα ΣΑΝ ΠΡΟΛΟΓΟΣ Το ξεκίνημα Οι δυσκολίες Στην επιθεώρηση Στην επιθεώρηση (β) Η μετάβαση Η πρώτη γεύση Πρώτες επαφές ουσιαστικής γνωριμίας Πλήρης ενημέρωση Οι πρώτες μέρες Έναρξη μαθημάτων Τα απογεύματα της μοναξιάς Η επικοινωνία Η διατροφή Κοινωνική ζωή Άρωμα γυναίκας Χαρακτηριστικά στιγμιότυπα Το τέλος του πρώτου κύκλου Μια νέα αρχή Στο σχολείο Η καθημερινότητα Τι θα φάμε σήμερα; Η Κυριακή Το θέατρο Η απεργία του νομαρχιακού Η αρρώστια Οι αποδράσεις Η απεργία του διορισμένου Ο Επιθεωρητής Επίλογος +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό