Στην Ιστορία συμβαίνει κάτι σαν εξαγνισμός: Ο πόλεμος (το πιο συχνό, αλίμονο, αντικείμενο μελέτης των ιστορικών) φτάνει σ' έναν μεταγενέστερο αναγνώστη με τη μορφή συσχέτισης αιτιών και αποτελεσμάτων, έκθεσης πεπραγμένων ή απολογισμού -τόσοι νεκροί και τόσοι τραυματίες, τόσοι εξαφανισμένοι, τόσες καταστροφές. Οι λέξεις έχουν απαλλαγεί από το βάρος της τραγικής επικαιρότητάς τους. Ωστόσο αυτή η επικαιρότητα μετριέται με βάσανα και αισθήματα αμέτρητων ανώνυμων ανθρώπων, που δεν ένιωσαν τη δίψα απλώς ως έλλειψη νερού και δεν είδαν τον θάνατο σαν άθροισμα αριθμητικό. Τέτοιοι ανώνυμοι άνθρωποι υπήρξαν η Ειρήνη κι ο Θανάσης, και όλοι οι άλλοι ήρωες του βιβλίου, που έζησαν το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής και διηγούνται αυτό που η ψυχρή ιστορία παραλείπει: τις αγωνίες, τις λύπες, τις σπάνιες χαρές τους, τους φόβους, τις ελπίδες τους. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) + Περιεχόμενα ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό
Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ειδικότητα Μικροβιολόγου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στρατιωτικός γιατρός ως το 1984.