Η τοποθεσία σου
       

Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Όλα τα πρόσωπα βλέπουν. Ακόμα κι όταν κλείνουν τα μάτια τους βλέπουν. Όποιο σχήμα κι αν έχουν τα μάτια, αυτές οι ζυγές λίμνες, οι κλειστές θάλασσες, οι καθρέφτες του εσωτερικού βυθού, του χάους, του απείρου, η ποικίλη σε αποχρώσεις ίριδα, που άλλοτε πάει προς τα πάνω, κρύβεται σχεδόν κάτω από το βλέφαρο, σκιάζεται από τα χόρτα που ναι στην άκρη της όχθης, άλλοτε κατεβαίνει χαμηλά, διακρίνεται ολόκληρη κυκλική σαν πυρήνας κυττάρου ζωής, πυρήνας με τον πυρηνίσκο και τον πυρήνα του πυρηνίσκου, κολυμπάει φορές δεξιά, φορές αριστερά, πουλί, ένα από τα σημάδια της διακοσμητικής ουράς του παγωνιού, από τα πολλά παγώνια του παράδεισου, με χίλια μάτια στην ουρά, πίνουν από στέρνες αλαβάστρινες, πίνουν την έννοια της γενικής, απόρρητης θέας και δεν χορταίνουν, αχόρταστο πράγμα ο κόσμος και το μάτι που τον βλέπει κόσμημα. * Καθοριστική πηγή απ' τα μάτια, για τον πόνο των ανθρώπων, ρέουν άφθονα τα δάκρυα, παραλλάσσουν την όραση. Βλέπει διαφορετικά, μέσα στο τίποτα, στο τρύπιο πιθάρι, αναμφισβήτητη, μίαν άλλη πραγματικότητα. * Δεν πρέπει να μας τρομάζει η μνημόνευση ενός άθεου, ευθύς μετά τη μνήμη ενός αποκλειστικά και μόνο εν Χριστώ τω Θεώ υπάρχοντος εν ζωή. Στο βάθος ο μηδενισμός του Μαλλαρμέ είναι μια ολοκάθαρη εξομολόγηση αδυναμίας. Η δε δύναμη του καθενός από τα εαυτά μυστήρια είναι τέτοια, που να μετατρέπει αυθωρεί την απαξία σ' αξία, την άρνηση σε κατάφαση. * Εκεί που κατέληξαν οι επί του θέματος από μακρού χρόνου συλλογισμοί μου είναι ότι το Άγιον Όρος μπορεί να παρομοιαστεί, αν όχι να ταυτιστεί, με την δεύτερη πανοπλία του Αχιλλέως. + Περιεχόμενα Άνοιξη Με το βαποράκι Ιωνάς Νεόπουλος ή κάπως έτσι Ένας άνθρωπος που βαριέται Φάση κηφήνων και καφενείων Αγρύπνια Συνοδός σκιά Σχήμα λόγου Κοπέλα στον σταθμό Υποσυνειδήτου κλίμαξ και σουρρεαλισμός Ο κόσμος των Βυζαντινών Προσπάθεια εντόπισης της βυζαντινής τέχνης στο σήμερα Ο μοναχός στη βρύση Άθως, η δεύτερη πανοπλία Μυστικιστικές απόψεις πάνω στην τοιχοποιία των εκκλησιών της Άρτας Η Συνέχεια Επίμετρο +
9789603532132

Ελάχιστη ποσότητα για το "ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΧΑΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΝΟΠΛΙΑΣ" είναι 1".

Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΔΟΜΟΣ
ISBN
9789603532132
Σελίδες
216
Έκδοση
2023
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο

Συγγραφέας: ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ ΝΙΚΟΣ-ΓΑΒΡΙΗΛ

ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ ΝΙΚΟΣ-ΓΑΒΡΙΗΛ

Ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης (1908-1993)γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, τέταρτο παιδί του Γαβριήλ Πεντζίκη και της Μαρίας το γένος Ιωαννίδου. Είχε τρεις αδερφές, από τις οποίες η Χρυσούλα ήταν η ποιήτρια Ζωή Καρέλλη. Ο πατέρας του ήταν φαρμακοποιός και η μητέρα του δασκάλα. Στο δημοτικό σχολείο πήγε για πρώτη φορά το 1919 στην έκτη τάξη· τα προηγούμενα χρόνια είχε κάνει μαθήματα στο σπίτι. Το 1921 ταξίδεψε με την οικογένειά του στη Βουδαπέστη, το Βελιγράδι και τη Βιέννη. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών συνέταξε μια Παγκόσμια Γεωγραφία που εγκρίθηκε αρχικά από το Υπουργείο Παιδείας, η έγκριση ωστόσο ανακλήθηκε όταν έγινε γνωστή η ηλικία του. Τότε άρχισε να γράφει τα πρώτα του ποιήματα. Το 1926 έφυγε για σπουδές oπτικής και φαρμακευτικής στο Παρίσι, όπου γνωρίστηκε με τον Γιάννη Ψυχάρη, και μετά από δυο χρόνια πήρε πτυχίο φυσιολογίας οπτικής. Το 1927 πέθανε ο πατέρας του και η οικογένεια αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες. Από 1928 ως το 1929 σπούδασε Φαρμακευτική και Βοτανική στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου · αποφοίτησε το 1929. Επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη και από το 1930 ως το 1955 ανέλαβε το φαρμακείο του πατέρα του, που έγινε ένα από τα γνωστότερα λογοτεχνικά στέκια της πόλης. Από το 1953 και ως το 1969 εργάστηκε ως ιατρικός επισκέπτης. Το 1933 επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Άγιο Όρος (ώς το θάνατό του ξαναπήγε ενενηντατρείς φορές), όπου ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη ζωγραφική. Το 1940 επιστρατεύτηκε και εκπαιδεύτηκε στο Ληγουριό, δεν πρόλαβε ωστόσο να πολεμήσει, καθώς προηγήθηκε η συνθηκολόγηση με τους γερμανούς. Το 1943 γράφτηκε στο Κ.Κ.Ε. Ένα χρόνο αργότερα συμμετείχε για πρώτη φορά σε έκθεση ζωγραφικής στο ανθοπωλείο Ευρυβιάδη Κωνσταντινίδη. Το 1946 αναγκάστηκε για οικονομικούς λόγους να συνεταιριστεί στο πατρικό φαρμακείο. Το 1948 παντρεύτηκε τη Νίκη Λαζαρίδου, με την οποία απέκτησε ένα γιο τον Γαβριήλ. Γύρω στο 1967 ξεκίνησε η σταδιακή ψυχική απομάκρυνσή του από τα εγκόσμια και η καθημερινή του ενασχόληση με τον "Συναξαριστή" του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη, που κράτησε ως το τέλος της ζωής του και σημάδεψε την μετέπειτα καλλιτεχνική του παραγωγή. Ταξίδεψε στην Ολλανδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αγγλία και το Στρασβούργο, (1986 και 1989). Ως ζωγράφος πήρε μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού (Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (1951), Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης (1952), γκαλερί "Ζυγός" της Αθήνας (1958), αίθουσα "Τέχνη" (1960 και 1966), όγδοη Πανελλήνια Έκθεση Θεσσαλονίκης (1965), Ινστιτούτο Goethe της Αθήνας (1969), Κύπρος (1970), Λονδίνο (1971), γκαλερί "Κρεωνίδη" (1976), γκαλερί "Κοχλίας" (1982), Ιταλία (1984), Εθνική Πινακοθήκη (1985), Βελλίδειο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (1985), Κιλκίς (1986), Βαφοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο (1986) και αλλού). Πέθανε από καρδιακή ανακοπή το 1993. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1934 με το μυθιστόρημα "Ανδρέας Δημακούδης (ένας νέος μονάχος)", υπογράφοντας ως Κοσμάς Σταυράκιος. Από το 1935 άρχισε η μακρόχρονη συνεργασία του με πολλά περιοδικά και εφημερίδες της Θεσσαλονίκης ("Το 3ο μάτι", "Μακεδονικές Ημέρες", "Φιλολογικά Χρονικά", "Κοχλίας" -του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος από το 1945-, "Το Φύλλο του Λαού", "Η Δευτέρα", "Ο Αιώνας μας", "Μορφές", "Σημερινά Γράμματα", "Διαγώνιος", "Ενδοχώρα", "Ευθύνη", κ.α.), όπου δημοσίευσε πεζογραφήματα, ποιήματα, μεταφράσεις και άρθρα . Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, ιταλικά, ολλανδικά και γερμανικά.