Ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής (27 Δεκεμβρίου 1809-16 Ιανουαρίου 1892) ήταν φαναριώτης λόγιος, ρομαντικός ποιητής της Α' Αθηναϊκής Σχολής, πεζογράφος, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διπλωμάτης. Είτε ως φοιτητής είτε αργότερα με τις διάφορες επαγγελματικές του δραστηριότητες ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο. Εκτός από ποιήματα έγραψε και δραματικά έργα, φιλολογικά, δοκίμια, απομνημονεύματα, μεταφράσεις, μυθιστορήματα («Ο Αυθέντης του Μωρέως» - υπήρξε το πρώτο νεοελληνικό ιστορικό μυθιστόρημα) και διηγήματα. Τα περισσότερα σήμερα έχουν λησμονηθεί εκτός από την πολιτική σάτιρα «Του κουτρούλη ο γάμος» (έμμετρο θεατρικό) και τον «Συμβολαιογράφο», το καλύτερό του ομολογουμένως διήγημα ή νουβέλα και από τα ελάχιστα με περιεχόμενο από την ελληνική ζωή των μέσων του 19ου αιώνα. Όλα σχεδόν τα αφηγηματικά έργα του ουδεμία σχέση έχουν με την ελληνική πραγματικότητα. Ο Ραγκαβής ήταν από τους πρωτεργάτες της αφηγηματικής πεζογραφίας στην Ελλάδα: έθεσε τις βάσεις του διηγήματος και του μυθιστορήματος και εξεπλήρωσε την πρωταρχική προϋπόθεση του είδους, που είναι η ευχάριστη αφήγηση μιας ιστορίας. Πριν από τον Ραγκαβή, κανείς δεν είχε την ικανότητα, όπως αυτός, να μας πει με άνεση μια ιστορία, να μας κινήσει το ενδιαφέρον για το τι θα συμβεί παρακάτω στις σελίδες του.