Ενίσταμαι. Σε βαθμό τσιρίδας. Σε μια χώρα που μας έχει ζαλίσει αναμασώντας διάφορα στομφώδη και ανιαρά περί «γενεών» (αυτή του 1-1-4, εκείνη του Πολυτεχνείου, η άλλη της Μεταπολίτευσης), με εμάς δεν έχει ασχοληθεί κανείς. Κι αυτό παρ’ όλο που είτε πλησιάζουμε τα σαράντα ή τα έχουμε μόλις περάσει - δηλαδή έχουμε αρχίσει να έχουμε επιρροή στον τόπο, καλώς ή κακώς. Διάολε, δεν γίνεται: το να μιλήσει κανείς για εμάς δεν μπορεί να αποτελεί τόσο βαρετή διαδικασία. Έλεος! Οπότε ας γίνει μια αρχή. Έστω και για πλάκα. + Περιεχόμενα Για αρχή Αποχαιρετισμός στα πνεύματα Τα παιδία παίζει, τι να κάνει... Αναλογικοί, αναλογιών τηρουμένων Της Γης οι κολασμένοι Οι έσχατοι της ανέχειας Το Λουξεμβούργο και εμείς Το κενό και το μεταίχμιο Οι αιχμάλωτοι των Φεστιβάλ Τα αμάζευτα +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό