(. . .) Η ηρωίδα του βιβλίου διεκδικεί «να είναι ό,τι θέλει». Αντιδρά στους καθωσπρέπει περιορισμούς, στις μικροαστικές «κανονικότητες». Ονειρεύεται τον ήλιο, ταξιδεύει γρήγορα, αναζητάει την ουσία στις σχέσεις, γυρίζει την πλάτη στην συμβατικότητα. Καταφεύγει στην θαλπωρή των αναμνήσεων όπως το μικρό παιδί στην αγκαλιά της μάνας. Και την ίδια στιγμή την εγκαταλείπει, για να κρίνει με την απόσταση του χρόνου και του επεξεργασμένου, αναλυμένου, αισθήματος. Η συγγραφέας αφηγείται χωρίς να εξιδανικεύει, συμφιλιωμένη με τις λέξεις, με την αγωνία και τη μελαγχολία τους. Το «Πάτσγουορκ χωρίς ραφή» ηχεί σαν ένα τραγούδι. Ένα ποτ πουρί με «ιτιά, ιτιά μοσχοϊτιά», «φραγκοσυριανή» και «imagine». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) + Περιεχόμενα ΠΑΤΣΓΟΥΟΡΚ ΧΩΡΙΣ ΡΑΦΗ (ΝΟΥΒΕΛΑ) +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό