Όμως αυτό το υπόγειο σε τρομάζει, στις σκοτεινές γωνιές του πίσω από κασόνια, παλιές καρέκλες και σκουριασμένα σιδερικά, κρύβεται εκείνος ο δράκος. Έλα, σου λέει, είμαι ο Θεμιστοκλής, οι καραμέλες γιομίζουν τη χούφτα του. Την πρώτη φορά ξεγελάστηκες, πήγες κοντά του ήταν γλυκός σου χάιδευε τα μαλλιά, ύστερα τους ώμους, πιο κάτω τα πόδια, ύστερα σε κράτησε σφικτά επάνω του, σχεδόν δεν μπόραγες να αναπνεύσεις. Το πρόσωπό του! Εκείνο το πρόσωπο, κατακόκκινο, η ανάσα του βαριά, κάτι σαν μουγκρητό βγαίνει από το στήθος του, κι ύστερα τρέμει, τρέμει και μουγκρίζει, κι ύστερα τίποτα, βάζει τις καραμέλες στη χούφτα σου, φύγε τώρα λέει σιγανά, κι εσύ ανεβαίνεις τρέχοντας σε μια γωνιά, δεν τολμάς να μιλήσεις σε κανέναν γι' αυτό το θεριό που ζει εκεί κάτω. + Περιεχόμενα ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό