Το έβλεπα τώρα με το νου συνειδητά, έβλεπα την κάθε λεπτομέρεια στο φως και προσπαθούσα να καταλάβω τί ήταν εκείνο που τάραξε το υποσυνείδητό μου, τί ήταν εκείνο που έπρεπε να ερμηνεύσω και να προσέξω. Χρησμός δεν ήταν, μήνυμα δεν ήταν. Και όμως ο τρόμος που ένιωθα ακόμη μέσα μου, μου έλεγε πως ήταν και χρησμός και μήνυμα. Αυτό ήταν το όνειρο μια εικόνα και μια αίσθηση. Η εικόνα ήταν ήρεμη η αίσθηση τρομαχτική. Το ποτάμι, ένα καλοκαιρινό ελληνικό ποτάμι που θα μπορούσα να πω πως θα το αναγνώριζα οπουδήποτε. Στέκομαι στην όχθη και κοιτάζω το νερό που κυλάει καθαρό, ήρεμο, πρόσχαρο χαϊδεύοντας τις πέτρες και παιχνιδίζοντας με τα κλαριά της αλυγαριάς. Τα πλατάνια παράστεκαν ισκιώνοντας δροσερά τον περίγυρο. Μια εικόνα τρυφερή και ειδυλλιακή. Στεκόμουν και κοιτούσα το νερό. Αυτό μόνο. Το νερό που με ξεγέλαγε και έμοιαζε ακίνητο, τόσο αρυτίδωτο ήταν. Μια πέτρα, ένα κλαδί, μια καμπή, φανέρωναν πότε πότε την ήσυχη ασταμάτητη ροή. Ήμουν έξω από το χάδι του νερού, έξω από τη δύναμή του, μα συγχρόνως ολότελα αφύσικα το έβλεπα και το άκουγα σα να έπεφτε εκεί μπροστά μου από πανύψηλο καταρράχτη, ή σα να έβγαινε από βαθιά, από μυστική πηγή που βρήκε διέξοδο μέσα από βράχους και σπηλιές και κατακρημνιζόταν με αφρούς και βοή όλο ορμή και πάθος. + Περιεχόμενα Η επίσκεψη Το ποτάμι Για μια κουμαριά και για ένα σκίνο Μια λησμονημένη ιστορία από τη Μάνη Η πρώτη αγάπη της Αδριανής Άλλος κόσμος Δωμάτιο 25 Στον ίσκιο του μεγάλου δέντρου Επισκέπτεσθαι εμαυτόν Το μάτι του Θεού ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό