Είναι η Αγγελική, ένα κορίτσι απ' την ελληνική επαρχία, με τις δυο αγαπημένες φίλες από παιδιά τη Νεφέλη και τη Ζωή, στα χρόνια της δικτατορίας φοιτήτριες στην Αθήνα. Η βραδιά του Πολυτεχνείου, ορόσημο για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, γίνεται ορόσημο και για τη δική της ζωή. Ζει σ' έναν ανεμοστρόβιλο, που την παρασέρνει σε τρεις ηπείρους για είκοσι χρόνια με μια κόρη χαμένη που θα τη δει για πρώτη φορά στην Αυστραλία, γυναίκα πια. Η παρουσία της κόρης της εκεί, θα σταθεί κι η αφορμή να κάνουν αυτό το μακρινό ταξίδι κι οι άλλες δυο φίλες, που κι αυτών η ζωή δεν είναι άμοιρη από προβλήματα και μοναξιά. Η συνάντησή τους στην Αυστραλία θα φέρει στην επιφάνεια την ανάγκη και τις αιτίες της μετανάστευσης. Οι δυο επισκέπτριες θα τα νιώσουν βαθύτερα όλα αυτά, μέσα από το "νόστο" και τα βιώματα των ελλήνων της διασποράς που θα συναναστραφούν. + Περιεχόμενα Όνειρο με χρώματα από ήλιο και θάλασσα οι θύμισες "Εκεί στα φώτα" και το κουβάρι ξετυλίγεται οδυνηρά "Εδώ Πολυτεχνείο" κι η μνήμη στέκει ευλαβικά σε στιγμές καθοριστικές Μνήμες τρυπούν το σκοτάδι Στης μοίρας το αντάμωμα διάφανα γίνονται όλα Όνειρα κι επιθυμίες στο ταξίδι της καρδιάς "Πάντα" "αιωνιότητα" Μην είναι "Ύβρις"; Ανατροπή; Κι η τάξη των πραγμάτων; Κι η μοίρα... στο παιχνίδι της Να έχει χρώμα η απόγνωση; Μια άλλη χώρα μια άλλη ξενιτιά Εφιάλτης από το παρελθόν πόνος κι η ανθρωπιά, μεγαλείο - "Σάμπως να είχαν τελειωμό τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου" Αξίες και παράδοση, ρίζα στην ξενιτιά! Μα η μοίρα πάντα αντίδικη Τον ήχο της σιωπής στο κόκκινο ρόδι έκλεισα κι έσπασε κι αντήχησε στα πέρατα Κι η μαμά νεράιδα; Σ' ένα ρόδι κλεισμένη Περιμένουμε λίγο φως πίσω από το θάνατό μας και το όνειρο μιας ακαθόριστης επιστροφής Ο θάνατος αλλάζει τη ζωή Την κάνει μοίρα Ανάμεσα σε δυο πατρίδες! Άλμα η ζωή Ανέλπιστη η πραγματικότητα Καθαγιάζει Μακριά απ' τ' όνειρο, η σιωπή Και το απροσδόκητο; Μ' ένα χρυσό βελόνι κέντησες το όνειρο την απαντοχή Και τα αισθήματα, φωλιάζουν μες το ρόδι! Κι η αφορμή έγινε μοίρα μοίρα παλιά σκάλισε Σαν κρεμαστείς στου γλάρου τα φτερά Πλαταίνει η ζωή τα σύνορα ασύνορα Έχει καημούς η ξενιτιά Σα σμίγουν φίλοι από παλιά, ο χρόνος κάνει πέρα Άλλος κόσμος με την Ελλάδα στην ψυχή "Φώτα του Μέλμπουρν" Αίσθηση νέα όνειρο, που σε συνεπαίρνει Δύναμη αόρατη τη φύση των πραγμάτων ανατρέπει Το μάτι ακόρεστο να κλείσει όλο το σύμπαν! - Κι αν με γνωρίσει τ' όνειρο απαλά θα το κρατήσω - Το ρόδι έσπασε ξεχύθηκαν τα σπόρια του, ανάμικτα με δάκρυ Μαγεία την αγγίζεις με τα δάχτυλα και την ανάσα Όλα έχουν ένα "τέλος" που πονά μα και καρφώνει στα μαλλιά ένα αστέρι κι ένα πανέρι αμύθητα κοράλλια δωρίζει στην καρδιά +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό