Τα χέρια του ήταν γεμάτα κύκλους. Μ' ένα κοπίδι κοφτερό άνοιγε μία μία τις άκρες. Περνούσε τον έναν μέσα στον άλλο και έτσι έφτιαξε μια αλυσίδα που φορούσε στο χέρι. Έλεγε πως οι ιστορίες του ήταν μικρές και ατελείωτες· ένιωθε την ανάγκη να τις κουβαλά μαζί του. Δεν επέτρεπε σε κανέναν να αλλάξει τίποτα. Οι κύκλοι της ζωής του ήταν τα πιο θαυμαστά πράγματα στον κόσμο. Φορούσε την αλυσίδα του για παρέα, με επίγνωση πως κάθε κρίκος της τον χωρούσε ολόκληρο. + Περιεχόμενα Καταραμένοι ποιητές Πώς νιώθω το ποίημα Αφανείς ήρωες Υπό σκιάν Θεατά και αθέατα τείχη Αμείλικτος χρόνος Αντανακλάσεις Οι συστατικές επιστολές μας Η μοναξιά της ποίησης Επίσκεψη στο μουσείο Αγαπώ τις ατέλειες Φευγιό γενικής χρήσης Η μοναξιά των θορύβων Οδυνηρή κατανόηση Ο καφές και η αχτίδα Μικρές απορίες Θα γίνουν εμείς Μικροί δρόμοι Άγγελοι σε συσκευασία Εμείς σε λίστες Στιγμή Ό,τι δεν φτάνει στην ακοή Η κυρία με τα άνθη στα χέρια Η αγάπη μου Κώδικες τιμής Στη χώρα της παραμυθίας Η εσωτερικότητα του λευκού Επείγουσες αιτίες Λανθάνουσα φύση Παλιοσυνήθειες Είναι γήινα σώματα; Αυτά που δεν έχω Θησαύριζε θαύματα Συνθήκες διαβίωσης Μια καθόλου τυχαία γυναίκα Λιγότεροι Το όνομα του άπειρου Θέατρο χωρίς ρόλους Κομπάρσοι σε ετοιμότητα Μικροοργανισμοί Όταν ετοιμάζομαι να βγω +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό