Περιγραφή
Οι Αρχαίοι Έλληνες θέλοντας να υμνήσουν και να καταυγάσουν την ομορφιά και την ωραιότητα της Γυναίκας, της απέδιδαν μορφές θεϊκής καταγωγής και τη μοίραιναν από κλήρα Θεών και Θεοτήτων (κόρες του Δία και του Ουρανού), μέχρι και μήτρες Θεών (ο Ερμής, γιος της Νύμφης Μαίας). Οι Νύμφες ήταν νεαρές στην ηλικία, εκπάγλου, απαράμιλλου κάλλους κορασίδες, που ζούσαν μέσα στην άγρια φύση (τη μάνα Γης), τρυγώντας αμβροσία και χορεύοντας και τραγουδώντας στα βουνά, τις πλαγιές, τα λιβάδια, τις πηγές, τους ποταμούς και παραπόταμους, των οποίων έκφραζαν αλληγορικά την εκπροσώπησή τους (η Νύμφη Σπάρτη, κόρη του ποταμού Ευρώτα, έκανε το όνομά της συνώνυμο της ιστορικής θρυλικής πόλης της Σπάρτης). Ο Όμηρος τις συναντά και τις αποθαυμάζει, καθώς χορεύουν μαζί με την Άρτεμη, την Αφροδίτη και τις Χάριτες στο βουνό Ίδα της Τροίας... Η αντίληψη για τις νύμφες διευρύνθηκε και έφθασαν να τις θεωρούν πνεύματα της βλάστησης, της γονιμότητας και του θείου έρωτα, θέλοντας έτσι να συμβολίσουν γενικότερα την οργιαστική δύναμη της φύσης. Οι νύμφες βρισκόντουσαν όπου υπήρχε φύση και ιδιαίτερα νερό. Ο άνθρωπος στην Ελλάδα ταυτοποιείται, σαν αυταξία και η Γυναίκα, σαν ιερότητα, θεότητα, ομορφιά και ωραιότητα, μήτρα-ζωής και αθανασίας... Περσότερο συμβολικός, στις μέρες μας, τούτος ο τίτλος, αγαπητικός, ερωτικός, λατρευτικός, πολύτροπος, προσκυνητής μπρος στη Γυναίκα-Μάνα-Παναγιά, στη Μυρτώ μπροστά, στο σώμα που γεννά την Άνοιξη, το Θαύμα, το Θεό ή και ακόμα το Φονιά... + Περιεχόμενα Προλόγισμα Παιδεία - Τέχνη - Άνθρωπος Ο ποιητής Στο λιόγερμα της θλίψης... Ευκτικά Χιμαιρικό σεργιάνι Αν μ' αγαπούσες Είμαι βροχή... Πονώ ύπαρξη Ο Μέγας Αύγουστος ο 8ος - της Παναγιάς Ο όρκος της Μυρτώς Κάτω από το βλέμμα της πανσελήνου (η εξομολόγηση της Μυρτώς) Μ' ακούς; μ' ακούς; Μυσταγωγία "Μαζί" και "Πάντα" Το κορίτσι των γλάρων Βάλε το κόκκινο φουστάνι Αγάπη άνευ όρων Αύγουστος στην αυλή του Χινοπώρου... Σε αποζητώ... Σε εμπεριέχω... Εξομολόγηση Μόλις... σε μια σταγόνα της βροχής Ο έρωτας... στ' Αρχιπέλαγο... Πρόσκαιρος θάνατος Ιμερόεντα Άι Γιώργη τον φωνάζανε... Πονεί η αγάπη Εν λευκώ... Να μ' αγαπάς Υπαρξιακή αγωνία (veritas aetena) Τρικύμισμα Περιμένοντας τον Χριστό στην Παλαιστίνη Ο δρόμος της αγάπης (Στην κορασίδα του πολέμου) Ένυλη κραυγή Μοιραία αναμέτρηση Πίστη (πρόσφυγες του 1922...) Εισιτήριο θανάτου (28 Φεβρουαρίου 2023) Αέναη σταύρωση Οι ουτοπίες μου Ένυλη προστακτική Κόκκινο Θέωση... Η δωρεά της χάρις Στον πατέρα... Ύστερη στιγμή με τον γεννήτορα (...3 Ιανουαρίου 1993...) +