«Περί ποίησης» Είναι πολλοί που δεν ένιωσαν ποτέ την ανάγκη της ποίησης και τους ποιητές τους θεωρούν όντα σπάνια και δαιμονικά. Και πώς να μην τους θεωρούν έτσι άλλωστε όταν μαθαίνουν, άκουσον-άκουσον, ότι κάποιοι απ' αυτούς που υμνούσαν τη θάλασσα στο τέλος πνίγηκαν μέσα της ενώ κάποιοι που τα σύννεφα εγκωμίαζαν στο τέλος τους πήραν και τους σήκωσαν. Ψηλά, πολύ ψηλά, μέχρι που έγιναν κουκίδες στον ουρανό κι από τότε λάμπουν σαν αστέρια. [Από την έκδοση] + Περιεχόμενα Αντί προλόγου Περί ποίησης Οι τύψεις της θάλασσας Ενηλικίωση Άλλοθι Η δύναμη της συνήθειας Τα δέντρα Ιδιοχείρως Κρυώνουν τα κλαδιά Μικρό πουλάκι ο θάνατος Νυχτερινή μάχη Πρόωρος χειμώνας Υδράργυρο βλέμμα Η διαδρομή του νερού Το έγκλημα Στάση metro Ταξίδι Όνειρα Παλιό κλειδί Σκοπίμως Πανσέληνος δωματίου Άρση βαρών Παρακαταθήκη Κινητή τηλεφωνία Alert Ο στόχος Το απαρέμφατο του έρωτα Μεταχρονισμένο Μετανάστευση Επιθυμία Χριστουγεννιάτικο Μετακόμιση Δημώδες Μεταμόρφωση Ενώ εγώ κοιμόμουν Όρκοι Το Χριστόψωμο Συναντήσεις Εμμονή Παραμύθι Αποταμίευση Ανυποψίαστοι Διαιώνιση Ευκρινώς Ανώδυνα Κινήσεις κυκλικές Γεωμετρία Σε αγναντεύω Μετάφραση Φόβος Οδηγίες Μετάγγιση Μετάλλαξη 20 + 4 χαϊκού +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό