ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ κάποτε οι άνθρωποι θα μιλούν ψιθυριστά σα να επέστρεψαν από μέσα τους έξω θα κάνει παγωνιά σα να 'ναι ο κόσμος αλήθεια κι η ζητιάνα στη γωνία θα φοράει το παλιό μου παλτό για να μου μοιάζει κάθε που δίνει πίσω τα ρέστα [Από την έκδοση] + Περιεχόμενα [Η Μαρία με τη λευκή φωνή] Για Σένα Ως τον ουρανό Στα ενδότερα [όχι ποτέ δεν κοίταξα το φεγγάρι] Στις οκτώ Για να μου μοιάζει Ποιο απ' τα δύο σκοτάδια Κι εκείνο κλαίει Λίγο πριν απ' το κύμα Ιθάκη [κι όλο βυθίζω τον άνεμο] [συχνά έπαιρνε την ψάθινη καρέκλα του] Απ' τα μάτια σου Στον Αλέξανδρο Το σπίτι που αφήσαμε [υπάρχει ένα φεγγάρι] Τα δέντρα Όπως φθινόπωρο Επισκέπτες Αναμέτρηση Ψευδαίσθηση [ήσυχη καλοσύνη] Εδώ θα μείνω [εκείνο το σπίτι όλο γλιστρούσε μέσα μου...] Με λένε Μαρία Βήματα Χαμηλώνοντας Απροστάτευτες Προς εαυτόν [εσωστρεφής κι απέριττη] Όχι, δεν είμαι [σε λίγο] [βαδίζω ευθεία τη σταγόνα] Λαθραίοι Ο... [δίδαξέ με την απουσία σου] [τόσο πολύ μας τρόμαζε εκείνη η θάλασσα...] Και σώπασαν [ήταν ευθεία] Το πιο δικό μου απόγευμα Ομιλίες παλιές Κατάματα [όπου το φως αγάλλεται] Μην απορείς Όμως εγώ [κανένας δεν έκλαψε] [χιλιάδες οχιές] [παραμείναμε] Το κόκκινο σπίτι [ράβω το σώμα σου] Ένα πουκάμισο μακρινό κι εκείνο που νοστάλγησα Οι φίλοι μου Άγνωστα φώτα [υπάρχει μια ώρα που γίνεσαι ωραιότερος] Ακίνητοι φεύγουμε [εκεί που σταυρώθηκε] [ας φύγουμε] Εδώ Πιο νωρίς Κι απόψε Δυο φορές Ενός λεπτού σιγή Πισθάγκωνα Έξοδος κινδύνου [αγκάθι ολοζώντανο] Σαν απορία Κι έτσι περνάνε τα χρόνια [ξαναπές μου εκείνο το παραμύθι] [κάτω απ' της φωνής του] [οι ρίζες μου] [κι ύστερα θα 'θελα] Με μολύβι Κάποιος μ' αγαπάει Κρεμάλα [ας φύγουμε] Τις Κυριακές Της γιορτής Ώρα κοινής ησυχίας [κι εκείνο το λουλούδι] [επιστρέφω] +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό