Κι όλο στενεύεις τα μάτια τάχα για να συγκρατήσεις τι; Και το τοξικό σου βλέμμα μπλέκει με τα τυχαία νεράντζια και φτιάχνει ιστορίες. Κι όλο πασχίζω να ξεχνάω τη φωνή σου κι ύπουλα έρχεται στα γέλια μου και με διαφεντεύει. Αθήνα, πάψε ν' ανασαίνεις τόσο δίπλα μου, πάψε τα βράδια να μετράς τις λύπες μου και ζήσε λίγο με το φως της μέρας. + Περιεχόμενα [Με λίγη γύρη] Έμμετρη Αθήνα Κέντρο Η επανάσταση του γιασεμιού Μνήμη νόστου Αμυγδαλέζα 2012 Ελπίδα Φαρμακονήσι Φιέστα [Ξαγρύπνησε κι ο Κόσμος] Μικρή προσευχή Μνήμη Αργοπορημένο Άσυλο Η πτώση Ασυμβατότητες Γήρας Ο συλλέκτης Στο ίδιο σπίτι μέναμε πολλοί Άμμος - σώμα [Στρατιές από εφήβους και παιδιά μπήκαν στη Βάρκα] +
Συγνώμη, δέν μπορέσαμε να βρούμε επιλογές αποστολής για την τοποθεσία σας. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας και θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό