πελοπόννησος: στα ίχνη των ιεροϊποτικών ταγμάτων // ναΐτες - τεύτονες - ιωαννίτες

Πτυχές της ιστορίας των θρυλικών Ναϊτών, των βορείνω Τευτόνων και των Ιπποτών της Μάλτας από τη γη της Πελοποννήσου. Τα άγνωστα μνημεία και η σύγχρονη εικόνα τους. Ο Ραϋμόνδος Λιούλ, ο μέγας διανοούμενος και μυστικιστής του δυτικού Μεσαίωνα, σημείωνε στην περί της ιπποσύνης πραγματεία του ότι ο ανήκων σε κάποιο πολεμοθρησκευτικό τάγμα ιππότης-μοναχός φέρει πάντοτε μαζί του δύο ξίφη, το του σώματος και της ψυχής. Ακόμα όμως και πιο κοντά στην εποχή μας, λαμπρότατα πνεύματα (όπως ο πολυπράγμων Γάλλος εσωτεριστής Victor-Emile Michelet) που κατόρθωσαν να καταδυθούν εις τα ερεβώδη βάθη της ιστορίας και των θρύλων των ιπποτικών ταγμάτων της Δύσεως, όπως ήσαν οι Ναΐτες, «επέστρεψαν» με εξαιρετικά συμπεράσματα, για να μας αφηγηθούν τη μεγάλη μυστική συγγένεια των Ιπποτών του Ναού με τους περίφημους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης. Ο συγγραφέας του βιβλίου, έμπειρος μελετητής, καστροπεριηγητής και φλογερός υμνητής της Ιπποσύνης, ιστορεί τις σχέσεις ουκ ολίγων -και σχετικώς αγνώστων συνήθως- μεσαιωνικών μνημείων του Μορέως (κάστρα, γοτθικοί ναοί, ακόμα και άδηλα κοιμητήρια της Ιπποτοκρατίας) με τα τρία ανωτέρω πολεμοθρησκευτικά τάγματα, των οποίων η εμφάνιση συνδέεται με το πέρας της Τέταρτης Σταυροφορίας και την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Παράλληλα, αφηγείται -όταν εκτιμά πως είναι χρήσιμο- αλλόκοτους θρύλους, φέρνει στο φως μυστηριώδεις ανασκαφές, εντοπίζει σύμβολα, προτείνει τις θέσεις και τις θεωρίες του και τελικώς παραθέτει πλείστες φωτογραφίες, προς έναν καλύτερο κατατοπισμό του αναγνώστη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) «Η ιπποσύνη είναι, λοιπόν, λειτούργημα πολύ έντιμο και αναγκαίο για τη διακυβέρνηση του κόσμου και ο ιππότης πρέπει να είναι σεβαστός από τους ανθρώπους». (Ραυμόνδος Λιούλ)