η ιστορία του ελληνικού τουρισμού // από τον περιηγητισμό στον οργανωμενο τουρισμό (1850-2020)

Οι πρώτες σκέψεις και η ερευνητική προσέγγιση για το παρόν βιβλίο έγιναν το 2000 με την εκπόνηση της διδακτορικής διατριβής μου στο τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου με την ανεκτίμηση συμβολή του καθηγητή Δημήτριο Αγωγιάτη - Πελέ.Γράφτηκε σε μια περίοδο την οποία ο Τουρισμός διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κατάσταση της χώρας. [...] Η ιστορική προσέγγιση του ταξιδιωτικού και του τουριστικού φαινομένου στη χώρα μας είναι πολύ περιορισμένη και οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι το φαινόμενο αυτό εμφανίστηκε κατά το ήμισυ του 20ού αιώνα. Επιστήμονες, ιστορικοί και περιηγητές του εξωτερικού διαχρονικά ανέδειξαν την σημαντική θέση που κατέχει η χώρα μας, στην εξέλιξη των ταξιδιών και της φιλοξενίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Από τον 15ο αιώνα εκατοντάδες περιηγητικά βιβλία και ταξιδιωτικά χρονικά περιγράφουν την ταξιδιωτική τους εμπειρία στον Ελλαδικό χώρο. Ιδιαίτερα από τα μέσα του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε ένα μεγάλο περιηγητικό ρεύμα από την Ευρώπη προς την Ελλάδα, το οποίο δειλά-δειλά στις αρχές του 20ού αιώνα να μετεξελιχθεί στον οργανωμένο τουρισμό και να αποτελέσει τον 21ο αιώνα τον βασικότερο πυλώνα της Ελληνικής Οικονομίας. Η μελέτη της ιστορίας του τουρισμού παρέχει νέα γνώση μεταξύ άλλων για την εξέλιξη και σημασία του ταξιδιού, την ανάδυση και λειτουργία της βιομηχανίας της φιλοξενίας στον σύγχρονο κόσμο, τη διάδοση της αναψυχής και την κατασκευή της έννοιας της πολιτιστικής κληρονομιάς, θεμελίου κατά πολλούς του σύγχρονου τουρισμού. Περιλαμβάνει τη διερεύνηση πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών διαστάσεων του φαινομένου, τη σημασία του τουρισμού ως διαμεσολαβητή επικοινωνίας, ως φορέα διάχυσης του πολιτισμού για κάθε κοινωνία αλλά και γνωριμίας και εξοικείωσης με τον «άλλο», με διάφορους άλλους πολιτισμούς, και αναδεικνύει τη σημασία μακρόσυρτων διαδικασιών, όπως την ανάδυση και μεταβολή νοοτροπιών. (Δρίτσα, 2019, 8) [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)