λαικη κυριαρχια και κοινοβουλευτισμος στην αγγλια

Η Αγγλία, που είναι δημιουργός της Μεγάλης Βρεταννίας, κατόπιν του Ηνωμένου Βασιλείου και εν τέλει της Βρεταννικής Αυτοκρατορίας, προσδιόρισε όσο ουδέν άλλο έθνος την εξέλιξη της ανθρωπότητας τα τελευταία 500 χρόνια -θετικά ή αρνητικά. Είναι η μητέρα του κοινοβουλευτισμού -η mater parlamentorum. Είναι η κοιτίδα των πολιτικών κομμάτων. Στην μακρά κοινοβουλευτική και κομματική ιστορία της θα στρεφόμεθα για να αντλούμε διδάγματα για την εφαρμογή του κοινοβουλευτικού συστήματος και την κατανόηση του κομματικού φαινομένου. Σ' αυτήν γεννήθηκαν θεμελιώδεις συνταγματικές ρυθμίσεις και θεσμοί παγκόσμιας εφαρμογής, όπως είναι: η πρώτη έννοια Συντάγματος (Lex Terrae), το οποίο, ως «the Law of the Land», που είναι εθιμικού χαρακτήρος, θεσπίζεται από την κοινωνία και δεν παραχωρείται μονομερώς «άνωθεν» τα πρώτα δείγματα γραπτής συνταγματικής κατοχυρώσεως δικαιωμάτων του ανθρώπου το αντιπροσωπευτικό σύστημα το σύστημα των δύο νομοθετικών σωμάτων ο θεσμός της κυβερνήσεως και του υπουργικού συμβουλίου και η σχέση τους με τα νομοθετικά σώματα ο θεσμός της αντιπολιτεύσεως κ.ά. Είναι, επί πλέον, πατρίδα της ισχυρότερης τάσεως για αποικιακή εξάπλωση (ιμπεριαλισμός) που γνώρισε η ανθρωπότητα.Παρά ταύτα, η ίδια η Αγγλία αποτελεί σήμερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο την μεγαλύτερη εθνοτική (nation) και χωρική (land) οντότητα, που δεν απολαμβάνει καθεστώτος αυτονομίας. Λες και η ιστορία έχει στραφεί εναντίον της ... Ούτε η Αγγλία, ούτε η Μεγάλη Βρεταννία, ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο γνώρισαν ποτέ αυτό που στις άλλες χώρες μπορεί να θεωρηθεί «ιδρυτική στιγμή», κατά την οποία καταρτίζεται και αρχίζει να εφαρμόζεται συνταγματικός σχεδιασμός. Ουδείς μεγάλος συνταγματικός θεσμός τους αποτελεί καρπό σχεδιασμού. Όλοι όμως έχουν μεγάλο ιστορικό βάθος και γεννήθηκαν ύστερα από συμφωνία. Ιδρύθηκαν πρακτικά -για να αντιμετωπίσουν συγκεκριμένη ανάγκη ή κρίση, για να αποφευχθούν οι ρήξεις. Ρίζωσαν, όμως, βαθειά και εξελίχθησαν στην πορεία. Ανέκαθεν, στη μακραίωνη συνταγματική ιστορία της Αγγλίας υπάρχει, παράλληλα με το Στέμμα, και ένα συλλογικό όργανο. Μαζί, οι δυο παράγοντες απαρτίζουν τον μηχανισμό (machinery) ο οποίος προτείνει, καταρτίζει κι' εφαρμόζει πολιτική. Η λειτουργία του συλλογικού οργάνου προσδίδει μετριοπάθεια στο σύστημα εξουσίας. Μέσα στο συλλογικό όργανο ή εκτός αυτού, μια ομάδα πολιτικών, που αποτελεί την αντιπολίτευση, επιδιώκει όχι την κατάργηση του μηχανισμού, αλλά τον έλεγχό του. Οι δύο ομάδες οδηγούν τις συνταγματικές εξελίξεις. Ο αδιάκοπος αγώνας για τον έλεγχο του μηχανισμού αποτελεί την ουσία της συνταγματικής εξελίξεως. Η συνέχεια (continuity) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)