στοιχεία νευρογενετικής // η κλινική πρακτική

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων λίγων ετών, μία έκρηξη γνώσης στο χώρο της μοριακής γενετικής τάραξε την αντίληψη περί νόσου. Διεθνείς οργανισμοί προγραμματισμού πολιτικής της υγείας τονίζουν με έμφαση την απόλυτη αναγκαιότητα εκπαίδευσης των ιατρών στην κλινική γενετική. Καθώς η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από "μερική γενετική απομόνωση", με γεωγραφικές περιοχές πολύ υψηλού επιπολασμού κληρονομικών νοσημάτων, εμπίπτει στα καθήκοντα του γενικού νευρολόγου (αλλά και των κλινικών ιατρών άλλων ειδικοτήτων) η υποχρέωση να μπορεί να προσεγγίζει με επάρκεια, τα κληρονομικά νοσήματα του νευρικού συστήματος. Η Νευρογενετική, ένας νέος, ταχέως αναπτυσσόμενος χώρος συγκερασμού νευρολογίας και γενετικής, διεισδύοντας στο δαιδαλώδη χώρο της γενετικής βάσης της φυσιολογικής και παθολογικής λειτουργίας του νευρικού συστήματος, επισύρει νέες διδακτικές ανάγκες. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)