λογιστικες εφαρμογες // με τα ελληνικα λογιστικα προτυπα

Είναι γεγονός ότι το πλέον σημαντικό νομοθέτημα των τελευταίων δεκαετιών, σε ό,τι αφορά την Λογιστική και τον Κώδικα τήρησης βιβλίων και στοιχείων, είναι ο νόμος 4308/2014 (Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα). Με τις διατάξεις του νόμου αυτού, όχι μόνο απλουστεύονται οι διαδικασίες που σχετίζονται με τη λογιστική παρακολούθηση των πράξεων και συναλλαγών μίας επιχείρησης (έκδοση στοιχείων, καταχώριση στα λογιστικά βιβλία και τρόποι τήρησης αυτών), αλλά ταυτόχρονα, μεταβάλλεται σε μεγάλο βαθμό και η φιλοσοφία του σχεδίου λογαριασμών, καθώς και ο τρόπος κατάρτισης των χρηματοοικονομικών καταστάσεων.Εισάγονται γνωστές μεν έννοιες στις οποίες, ωστόσο, δίδεται διαφορετικό περιεχόμενο, σε σχέση με ό,τι μέχρι τώρα ήταν εφαρμοστέο, όπως έννοιες που αφορούν στα λογιστικά αρχεία (βιβλία), στα λογιστικά στοιχεία (παραστατικά), στο ηλεκτρονικό τιμολόγιο, αλλά και στο απλοποιημένο τιμολόγιο, στους κανόνες επιμέτρησης των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων, στην εύλογη αξία, στις οντότητες, στις χρηματοοικονομικές καταστάσεις. Επίσης, παρουσιάζονται θέματα αναλύοντας τις βασικές αρχές των Ελληνικών Λογιστικών Προτύπων, όπως είναι η αρχή του δεδουλευμένου, η λογιστική και η φορολογική βάση, η αναβαλλόμενη φορολογία, η διενέργεια αποσβέσεων κατά την χρηματοδοτική μίσθωση, η επιμέτρηση των χρηματοοικονομικών στοιχείων κ.λπ. Στο ανά χείρας έργο, συγκεντρώθηκαν με επιλογή και επικαιροποιήθηκαν οι Εφαρμογές Φορολογίας και Λογιστικής, με αναφορά στα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό "Επιχείρηση" από τον Νοέμβριο 2014 και μετά. Υπό την έννοια αυτή, επιχειρείται μια προσέγγιση στα κυριότερα θέματα που εισήγαγαν οι διατάξεις του Ν 4308/2014, με στόχο την ανάλυση και ερμηνεία του νέου πλαισίου της Λογιστικής. Ασφαλώς, αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι σε κάθε περίπτωση, οι αρχές της Λογιστικής δεν αλλάζουν. Η επιχείρηση (οντότητα) θα πρέπει να καταγράφει τις συναλλαγές που στοιχειοθετούν λογιστικά γεγονότα, στα λογιστικά της βιβλία, υιοθετώντας ένα λογιστικό σύστημα (απλογραφικό ή διπλογραφικό, βάσει ενός σχεδίου λογαριασμών), ακολουθώντας τους κανόνες αποτίμησης (επιμέτρηση), όπου είναι αναγκαίο, για την κατ' αξίαν εκτίμηση της περιουσίας και των υποχρεώσεών της. Ακολουθεί ο προσδιορισμός του αποτελέσματος της περιόδου αναφοράς (λογιστική χρήση) και η κατάρτιση των λογιστικών (χρηματοοικονομικών) καταστάσεων, προκειμένου να δοθούν πληροφορίες στους έχοντες οικονομική σχέση με την οντότητα (οικονομικό περιβάλλον) ή άλλο έννομο συμφέρον. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)