Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

At the height of the Algerian war, Jean-Paul Sartre embarked on a fundamental reappraisal of his philosophical and political thought. The result was the Critique of Dialectical Reason, an intellectual masterpiece of the twentieth century, now republished with a major original introduction by Fredric Jameson. In it, Sartre set out the basic categories for the renovated theory of history that he believed was necessary for post-war Marxism. Sartre's formal aim was to establish the dialectical intelligibility of history itself, as what he called 'a totalisation without a totaliser'. But, at the same time, his substantive concern was the structure of class struggle and the fate of mass movements of popular revolt, from the French Revolution at the end of the eighteenth century to the Russian and Chinese revolutions in the twentieth: their ascent, stabilisation, petrification and decline, in a world still overwhelmingly dominated by scarcity. (From the publisher) + Περιεχόμενα V.1 CRITIQUE OF DIALECTICAL REASON +
9781859844854
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
VERSO BOOKS
ISBN
9781859844854
Έκδοση
1901
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο

Συγγραφέας: SARTRE JEAN-PAUL

SARTRE JEAN-PAUL

Ο Ζαν-Πoλ Σαρτρ (Jean-Paul Charles Aymard Sartre, 21 Ιουνίου 1905 - 15 Απριλίου 1980) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης, κριτικός και πολιτικός ακτιβιστής, ο κυριότερος εκπρόσωπος του φιλοσοφικού υπαρξισμού και φαινομενολογίας, καθώς και υποστηρικτής της πολιτικής θεωρίας του Μαρξισμού. [...] Η σύγκρουση μεταξύ της καταδυναστευτικής, και πνευματικά καταστροφικής συμμόρφωσης με το κατεστημένο, και η αναζήτηση του αυθεντικού τρόπου του υπάρχειν αποτέλεσε την κύρια θεματολογία της πρώιμης περιόδου του Σαρτρ, το οποίο και αποτύπωσε στο κύριο φιλοσοφικό του έργο με τίτλο Το είναι και το μηδέν το οποίο εκδόθηκε το 1943, ενώ άλλα σημαντικά φιλοσοφικά έργα του αποτελούν το Ο υπαρξισμός είναι ανθρωπισμός 1946, και η Κριτική της διαλεκτικής λογικής 1960. Αποστρεφόταν τις επίσημες τελετές και τα αξιώματα και γι' αυτό τον λόγο, το 1964, αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας, αναφέροντας πως ένας συγγραφέας δεν πρέπει να επιτρέψει στον εαυτό του να μετατραπεί σε θεσμό. Το έργο του εξακολουθεί να επηρεάζει και να αποτελεί αντικείμενο μελέτης της κοινωνιολογίας, κριτικής θεωρίας, μετα-αποικιοκρατισμού, και λογοτεχνικής ανάλυσης.