Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Now in paperback, nine lectures from Jacques Derrida that challenge the influential Marxist distinction between thinking and acting. Theory and Practice is a series of nine lectures that Jacques Derrida delivered at the ?cole Normale Sup?rieure in 1976 and 1977. The topic of "theory and practice" was associated above all with Marxist discourse and particularly the influential interpretation of Marx by Louis Althusser. Derrida's many questions to Althusser and other thinkers aim at unsettling the distinction between thinking and acting. Derrida's investigations set out from Marx's "Theses on Feuerbach," in particular the eleventh thesis, which has often been taken as a mantra for the "end of philosophy," to be brought about by Marxist practice. Derrida argues, however, that Althusser has no such end in view and that his discourse remains resolutely philosophical, even as it promotes the theory/practice pair as primary values. This seminar also draws fascinating connections between Marxist thought and Heidegger and features Derrida's signature reconsideration of the dichotomy between doing and thinking. This text, available for the first time in English, shows that Derrida was doing important work on Marx long before Specters of Marx. As with the other volumes in this series, it gives readers an unparalleled glimpse into Derrida's thinking at its best-spontaneous, unpredictable, and groundbreaking. (From the publisher) + Περιεχόμενα (P/B) THEORY AND PRACTICE +
9780226829357
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
UNIVERSITY OF CHICAGO PRESS
ISBN
9780226829357
Σελίδες
144
Έκδοση
2024
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
23x15

Συγγραφέας: DERRIDA JACQUES

DERRIDA JACQUES

Ο Jacques Derrida γεννήθηκε το 1930 στην Αλγερία. Από το 1960 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη, από το 1965 στην Ecole Normale Superieure και από το 1983 στην Ecole des Hautes Etudes. Οι ιδέες του Ντεριντά απέσπασαν την προσοχή του κοινού για πρώτη φορά, όταν το 1965 δημοσιεύθηκαν δύο άρθρα του σε παρισινό έντυπο με τίτλο "Critique", όπου ανέπτυσσε τη θεωρία του για τη φύση της γραφής και τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για το πρώτο και διασημότερο βιβλίο του με τίτλο "Περί Γραμματολογίας" που εκδόθηκε το 1967. Το ίδιο διάστημα αρθρογραφούσε και στο γαλλικό αριστερό έντυπο "Tel Quel". Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 "μοιράστηκε" μεταξύ Παρισιού και Νέας Υόρκης. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Τζον Χόπκινς, του Γέιλ και της Καλιφόρνια. Η απονομή τιμητικού διπλώματος στον Ντεριντά το 1992 από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ηταν τέτοια η διαμάχη που οι καθηγητές αναγκάστηκαν να θέσουν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Ο Ντεριντά έγινε γνωστός αλλά και δέχθηκε επικρίσεις κυρίως για την ανάπτυξη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μιας άλλης προσέγγισης των φιλοσοφικών κειμένων. Η λεγόμενη θεωρία της "αποδόμησης", η οποία επικεντρώνεται στην ασάφεια και στην αντίφαση στο νόημα. Ο Ντεριντά φθάνει στο συμπέρασμα ότι τα γραπτά κείμενα αντιφάσκουν μεταξύ τους και πως η αποδόμηση αντιστέκεται στην τυραννία της εύκολης απάντησης. Είχε μετάσχει σε εκστρατείες για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Γαλλία, είχε διαδηλώσει κατά του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και υπέρ των αντιφρονούντων στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία. Κυριότερα έργα του: "L' Ecriture et la Difference" (1967), "La Voix et le Phenomene" (1967), "La Dissemination" (1972), "Positions" (1972), "L' Archeologie du Frivole" (1973). Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο (που είχε διαγνωστεί ένα χρόνο πριν), στις 9 Οκτωβρίου του 2004, στα 74 του, σε νοσοκομείο του Παρισιού.