Ο Μαρτσέλο Γκιγκάντε ήταν Ιταλός βυζαντινολόγος, κλασικός μελετητής, παπυρολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου, ομότιμος στο Πανεπιστήμιο Φεντερίκο Β΄ της Νάπολης. O Marcello Gigante (1923-2001) υπήρξε εξέχων βυζαντινολόγος, κλασικός φιλόλογος, παπυρολόγος και ιστορικός της αρχαίας φιλοσοφίας. Δίδαξε αρχικώς στο Παν/μιο της Τεργέστης και στη συνέχεια στο Παν/μιο της Νάπολης μέχρι την φυπηρέτησή του (1995). Το 1987 αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτορας του Παν/μίου Αθηνών (Τμήμα Φιλολογίας) και το 1992 εξελέγη Αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ασχολήθηκε με την αρχαία φιλοσοφία, από τους Προσωκρατικούς έως τους Στωικούς και μελέτησε ιδιαίτερα το έργο του Διογένη Λαέρτιου και του Φιλόδημου. Το 1969 ίδρυσε το Διεθνές Κέντρο για την μελέτη των παπύρων της Ηράκλειας ή Herculaneum (Centro Internazionale per lo Studio dei Papiri Ercolanesi), το οποίο σήμερα φέρει το όνομά του. Σημαντικότερα έργα του: Nomos basileus (1956, 1993), Filodemo in Italia (1990), Filodemo nella storia della letteratura greca (1998), Kepos e Peripatos. Contributo alla storia dell'aristotelismo antico (1999).