Περιγραφή
"...διαπράχθηκαν δύο φόνοι, με τέτοιον τρόπο ώστε ο δολοφόνος θα πρέπει να ήταν όχι μόνον αόρατος, αλλά και ελαφρύτερος από τον αέρα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, αυτό το άτομο σκότωσε το πρώτο θύμα του και κυριολεκτικά εξαφανίστηκε. Και πάλι σύμφωνα με τις μαρτυρίες, σκότωσε το δεύτερο θύμα του στη μέση μιας έρημης οδού, με παρατηρητές και στη μία και στην άλλη άκρη της κι όμως, κανείς δεν τον είδε και καμία πατημασιά δεν υπήρχε στο χιόνι!" Αυτό το μυστήριο καλείται να εξηγήσει ο λεξικογράφος δόκτωρ Φελ και μαζί του ο αναγνώστης του Ασώματου ανθρώπου. Η συνέχεια είναι πέρα από κάθε λογική, πέρα από κάθε αναγνωστική προσδοκία. Κι ωστόσο είναι ταυτόχρονα απόλυτα πειστική, απόλυτα σατανική στη σύλληψή της, καθώς τα επάλληλα γεγονότα εξηγούν αλυσιδωτά το ένα το άλλο μετατρέποντας με πανούργο τρόπο τον αναγνώστη σε αθέατο "συνένοχο" αυτού του "αδύνατου εγκλήματος". Όσο για τη λύση του μυστηρίου, θεωρείται από τις πλέον πρωτότυπες λύσεις που έχει δώσει συγγραφέας σε βιβλίο με αστυνομική πλοκή. Σημειώνεται ότι στο περίφημο 17ο κεφάλαιο (με τίτλο "Η διάλεξη για το κλειδωμένο δωμάτιο") ο συγγραφέας, έχοντας πλήρη επίγνωση της αγωνιώδους εμπλοκής τού αναγνώστη στη συναρπαστική υπόθεση που του περιγράφει, τολμά να αποστασιοποιήσει τους ήρωές του από την ιστορία - και κυρίως τον αναγνώστη από την όποια "μέθεξή" του σ' αυτήν - γράφοντας μεταξύ των άλλων: "Μα αν πρόκειται να μας αναλύσετε περιπτώσεις "αδύνατων εγκλημάτων"", τον διέκοψε ο Πέτις, "γιατί στρέφετε τη συζήτηση στην αστυνομική λογοτεχνία;" "Επειδή είμαστε", είπε ο δρ Φελ με κάθε ειλικρίνεια, "μέσα σε μια αστυνομική ιστορία, και δεν κοροϊδεύουμε τον αναγνώστη υποκρινόμενοι το αντίθετο. Ας μην εφεύρουμε περίπλοκες προφάσεις που να δικαιολογούν μια συζήτηση περί αστυνομικής λογοτεχνίας. Ας χαρούμε απερίφραστα την ευγενέστερη δυνατή ενασχόληση ενός μυθιστορηματικού χαρακτήρα..." (!) Ο Ασώματος άνθρωπος δίκαια θεωρείται, μαζί με τα Εγκλήματα της οδού Μοργκ του Έντγκαρ Άλαν Πόου, το αρχέτυπο της ιστορίας αστυνομικού μυστηρίου. Ιδιαίτερα μιας ολόκληρης κατηγορίας βιβλίων - αυτών που, από τον Ασώματο άνθρωπο και μετά, ορίζονται στην Ιστορία της αστυνομικής λογοτεχνίας ως "Μυστήρια του κλειδωμένου δωματίου". (Από την παρουσίαση της έκδοσης) Για να κατανοήσει κανείς τον Τζον Ντίξον Καρ πρέπει να κάνει ένα βήμα προς τα πίσω και να μπει στον κόσμο του συγγραφέα. "Ο ασώματος άνθρωπος" -με ευθεία αναγωγή στον "Αόρατο άνθρωπο" του Τζ. Χ. Ουέλς- είναι ένα αριστοτεχνικά πλασμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που αναδεικνύει την ευφυΐα του συγγραφέα σε πρωταρχικό στοιχείο απόλαυσης της ανάγνωσης. (Νίκος Βατόπουλος, Η Καθημερινή, 1/11/08) + Περιεχόμενα Ο ΑΣΩΜΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ( CUλτ STORIES /ΣΕΙΡΑ ) +