Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

ADIEU // ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΜΑΝΟΥΕΛ ΛΕΒΙΝΑΣ

Γράψτε μια κριτική

Περιγραφή

Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 πεθαίνει ο Emmanuel Levinas, ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του καιρού μας. Ένας άλλος μεγάλος φιλόσοφος, ο Jaques Deridda, καλείται εσπευσμένα να εκφωνήσει τον επικήδειο. Εδώ, ο αποχαιρετισμός ενδύεται το σχήμα του χαιρετισμού, μιας λέξης: Adieu. Κάτω από αυτήν τη λέξη-κλειδί, λανθάνει μια συγκίνηση που αισχύνεται να φανερωθεί απροκάλυπτα. Γι' αυτό και μοιάζει να παραχωρεί τη θέση της στην έκ-θεση μιας παρούσας απουσίας, του προσφιλούς προσώπου του E. Levinas. Η θλίψη και ο λόγος περί θανάτου αμβλύνονται μέσω της ανάδειξης της σκέψης του τεθνεώτος - όχι της επί-δειξης του έργου του. Ωστόσο, ο κρυπτός συγκινημένος λόγος του J. Derrida ομολογεί τις δικές του οφειλές σε τούτο το έργο, αλλά και τις άλλες, μιας ολόκληρης φιλοσοφικής γενιάς. Μέσα από τη δική του φωνή, που αναζητεί μάταια το ζωντανό αντί-φωνο του E. Levinas, εκφωνείται αποκλειστικά ο λόγος του μεγάλου απόντος. + Περιεχόμενα ADIEU ΑΝΤΙΟ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΓΙΑ ΕΜ. ΛΕΒΙΝΑΣ +
9789603251750

Ελάχιστη ποσότητα για το "ADIEU // ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΜΑΝΟΥΕΛ ΛΕΒΙΝΑΣ" είναι 1".

Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΑΓΡΑ
ISBN
9789603251750
Σελίδες
48
Έκδοση
1996
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
19x12

Συγγραφέας: DERRIDA JACQUES

DERRIDA JACQUES

Ο Jacques Derrida γεννήθηκε το 1930 στην Αλγερία. Από το 1960 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη, από το 1965 στην Ecole Normale Superieure και από το 1983 στην Ecole des Hautes Etudes. Οι ιδέες του Ντεριντά απέσπασαν την προσοχή του κοινού για πρώτη φορά, όταν το 1965 δημοσιεύθηκαν δύο άρθρα του σε παρισινό έντυπο με τίτλο "Critique", όπου ανέπτυσσε τη θεωρία του για τη φύση της γραφής και τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για το πρώτο και διασημότερο βιβλίο του με τίτλο "Περί Γραμματολογίας" που εκδόθηκε το 1967. Το ίδιο διάστημα αρθρογραφούσε και στο γαλλικό αριστερό έντυπο "Tel Quel". Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 "μοιράστηκε" μεταξύ Παρισιού και Νέας Υόρκης. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Τζον Χόπκινς, του Γέιλ και της Καλιφόρνια. Η απονομή τιμητικού διπλώματος στον Ντεριντά το 1992 από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ηταν τέτοια η διαμάχη που οι καθηγητές αναγκάστηκαν να θέσουν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Ο Ντεριντά έγινε γνωστός αλλά και δέχθηκε επικρίσεις κυρίως για την ανάπτυξη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μιας άλλης προσέγγισης των φιλοσοφικών κειμένων. Η λεγόμενη θεωρία της "αποδόμησης", η οποία επικεντρώνεται στην ασάφεια και στην αντίφαση στο νόημα. Ο Ντεριντά φθάνει στο συμπέρασμα ότι τα γραπτά κείμενα αντιφάσκουν μεταξύ τους και πως η αποδόμηση αντιστέκεται στην τυραννία της εύκολης απάντησης. Είχε μετάσχει σε εκστρατείες για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Γαλλία, είχε διαδηλώσει κατά του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και υπέρ των αντιφρονούντων στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία. Κυριότερα έργα του: "L' Ecriture et la Difference" (1967), "La Voix et le Phenomene" (1967), "La Dissemination" (1972), "Positions" (1972), "L' Archeologie du Frivole" (1973). Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο (που είχε διαγνωστεί ένα χρόνο πριν), στις 9 Οκτωβρίου του 2004, στα 74 του, σε νοσοκομείο του Παρισιού.