Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

[...] Αλλά η "αυτονομία" της τέχνης δεν είναι πια η σκηνή μιας αντίφασης η οποία καταθέτει μαρτυρία για μια αλλοτρίωση που πρέπει να εξαλειφθεί. Εκείνο που παράγει ο καλλιτέχνης δεν είναι πια το παιχνίδι μιας αντίφασης. Είναι η εγγραφή ενός σοκ. Αυτό που παρουσιάζει το σοκ εξακολουθεί να είναι μια αλλοτρίωση, όμως μια αλλοτρίωση ανυπέρβλητη. Ο double bind δεν ανήκει πια στο έργο. Είναι το σημάδι μιας συνθήκης, της συνθήκης του όντος που είναι υποταγμένο στην αισθητή συνθήκη: είτε υποταγή στο αισθητό που μας ασκεί βία είτε απουσία αισθητού, δηλαδή θάνατος. Αν η τέχνη οφείλει να διαχωριστεί από το εμπόριο, είναι απλώς για να αντιπαραθέσει στις προσφορές και στις υποσχέσεις της εμπορευματικής κατανάλωσης αυτή την πρωταρχική "δυστυχία" του πνεύματος που καθυποτάσσεται στο νόμο του Άλλου. Είναι για να δώσει μαρτυρία για μια αλλοτρίωση που δεν αφήνει περιθώρια να ελαττωθεί, μια αλλοτρίωση σε σχέση με την οποία κάθε θέληση για χειραφέτηση γίνεται το δέλεαρ της θέλησης για κυριαρχία που μας αποσπά από τον ύπνο της καταναλωτικής ζωής μόνο και μόνο για να μας προβάλει στις μοιραίες ουτοπίες του ολοκληρωτισμού. Έτσι, η τέχνη εξακολουθεί να είναι εγκλωβισμένη στο μεταπολιτικό σενάριο. Όμως το νόημα αυτού του σεναρίου έχει αντιστραφεί εξολοκλήρου. Η τέχνη δεν φέρει πια υπόσχεση. Ονομάζεται ακόμα αντίσταση, σε ανάμνηση του Αντόρνο. Όμως και η "αντίσταση" έχει πάρει εντελώς νέα σημασία. Δεν είναι τίποτε άλλο από την ανάμνηση του "Πράγματος", την επ' αόριστον επανεγγραφή, στις γραμμές της γραφής, στις πινελιές της ζωγραφικής ή στις μουσικές χροιές, της υποταγής στο νόμο του Άλλου. Είτε η υπακοή στο νόμο του Άλλου που μας ασκεί βία είτε η ενδοτικότητα απέναντι στο νόμο του εαυτού που μας οδηγεί στην υποδούλωση της εμπορευματικής κουλτούρας. Είτε ο νόμος του Μωυσή είτε ο νόμος των McDonald's, αυτή είναι η τελευταία λέξη που η αισθητική του υψηλού εισφέρει στην αισθητική μεταπολιτική. Δεν είναι σίγουρο ότι αυτός ο νέος νόμος του Μωυσή αντιτίθεται στ' αλήθεια στο νόμο των McDonald's. Είναι βέβαιο, απεναντίας. ότι εκπληρώνει την καταστολή της αισθητικής και μαζί της πολιτικής προς όφελος αυτού του ενός και μοναδικού νόμου ο οποίος παίρνει σήμερα το όνομα της ηθικής. + Περιεχόμενα ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ Η αισθητική ως πολιτική Προβλήματα και μετασχηματισμοί της κριτικής τέχνης ΟΙ ΑΝΤΙΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΥ Η μη-αισθητική του Αλαίν Μπαντιού: οι συστροφές του μοντερνισμού Ο Λυοτάρ και η αισθητική του υψηλού: μια αντιανάγνωση του Καντ Η ΗΘΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ +
9786185076214
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΕΚΚΡΕΜΕΣ
ISBN
9786185076214
Σελίδες
184
Έκδοση
2018
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
21x14

Συγγραφέας: RANCIERE JACQUES

Ο Ζακ Ρανσιέρ (Jacques Ranciere) είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της γαλλικής φιλοσοφίας σήμερα. Γεννήθηκε το 1940 στην Αλγερία, αλλά μεγάλωσε στη Μασσαλία και στο Παρίσι. Σπούδασε στην ENS και υπήρξε μαθητής του Λουί Αλτουσέρ. Είναι ομότιμος καθηγητής στο Paris VIII και έχει διδάξει επίσης σε πολλά πανεπιστήμια σε Ευρώπη και Αμερική. Αρχικά έγινε γνωστός για τις συνεισφορές του στην πολιτική θεωρία και φιλοσοφία. Ωστόσο γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής από τη δεκαετία του 1990 και μετά, μέσα από τη σκέψη που καταθέτει για τις σχέσεις ανάμεσα σε αισθητική και πολιτική, αντλώντας από την κλασική και τη σύγχρονη ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας και εμπλέκοντας σχεδόν όλες τις μορφές καλλιτεχνικής πρακτικής. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί επίσης σημαντικά έργα του, όπως: Δυσφορία στην αισθητική (2018), Ο χειραφετημένος θεατής (2015), Ο μερισμός του αισθητού (2012), Το μίσος για τη δημοκρατία (2009) και Ο αδαής δάσκαλος (2008). Από τις εκδόσεις Στερέωμα κυκλοφορεί το βιβλίο του Το πεπρωμένο των εικόνων (2020, μετάφραση επίμετρο Θωμάς Συμεωνίδης).