Περιγραφή
Αρόν και Σαρτρ, Σαρτρ και Μερλώ-Ποντύ, Φουκώ και Ντελέζ, Ντελέζ και Γκουαταρί, Λεφόρ και Καστοριάδης, Ρικέρ και Ντεριντά, Λεβινάς και Ντεριντά. Πώς γεννήθηκαν αυτές οι φιλίες μεταξύ φιλοσόφων που σημάδεψαν τον καιρό τους; Τι είναι εκείνο που καθιστά τα "ζευγάρια" αυτά τόσο ξεχωριστά, και τι μας λέει για την εποχή τους και τα διανοητικά της διακυβεύματα; "Γιατί ήταν εκείνος· γιατί ήμουν εγώ", έγραφε ο Μονταίνιος για τη φιλία που τον συνέδεε με τον Λα Μποεσί, την ίδια στιγμή που αναφωνούσε: "Ω, φίλοι μου, δεν υπάρχει ούτε ένας φίλος". Ο Francois Dosse στηρίζεται στην αλληλογραφία τους, σε λιγότερο γνωστά γραπτά τους, σε μαρτυρίες, προκειμένου να φωτίσει την οικειότητα σε αυτές τις φιλικές σχέσεις, οι οποίες σφραγίστηκαν από μια συναισθηματική εγγύτητα που ωστόσο δεν απέκλειε τη διαρκή αναζωπύρωση της ζηλοτυπίας και της αντιπαλότητας, της πίκρας και της εχθρότητας. Η ένταση του ανταγωνισμού συνυπήρχε με την εντυπωσιακή συμφιλίωση, ενίοτε μετά θάνατον. Μέσα από αυτές τις διασταυρούμενες διαδρομές, ανασυγκροτείται ολόκληρο το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, με όλες του τις διενέξεις, τις ρήξεις και τις κοινωνικές εκρήξεις. + Περιεχόμενα ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΑΡΟΝ ΚΑΙ ΣΑΡΤΡ: "ΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΑΚΙΑ" "Τα συντροφάκια" Ο χωρισμός κατά τη διάρκεια του πολέμου Η επανασύνδεση μετά τον πόλεμο και η ενθρόνιση του σαρτρικού υπαρξισμού Η ρήξη γύρω από τον γκωλισμό Όταν ο Σαρτρ κοιτάζει προς την Ανατολή, ο Αρόν κοιτάζει προς τη Δύση Ο στρατευμένος παρατηρητής και ο συνοδοιπόρος 1956: ο Αρόν στο πανεπιστήμιο και η ρήξη του Σαρτρ με το ΚΚΓ Κι ο ένας κι ο άλλος για την ανεξαρτησία της Αλγερίας Ο Σαρτρ είδωλο του αντιιμπεριαλισμού και ο Αρόν φίλος των Αμερικάνων Η μετωπική σύγκρουση των "σνντροφάκων": Ο Μάης του '68 Τα "συντροφάκια" ξανασυναντιούνται για έναν κοινό ανθρωπιστικό σκοπό Το τέλος του παιχνιδιού: μια διπλή εξαφάνιση ΣΑΡΤΡ ΚΑΙ ΜΕΡΛΩ-ΠΟΝΤΥ: ΣΧΕΔΟΝ ΑΔΕΛΦΙΑ Μια καλά δεμένη ομάδα στο τιμόνι του Temps modernes Ρήξη με φόντο τον Πόλεμο της Κορέας Ένα δύσκολο πένθος και ένας τάφος χτισμένος πάνω στην οδύνη Υπόρρητες φιλοσοφικές αποκλίσεις ΜΙΣΕΛ ΦΟΥΚΩ ΚΑΙ ΖΙΛ ΝΤΕΛΕΖ: ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗ Ξαναδιαβάζοντας μαζί τον Νίτσε Ο Αντι-Οιδίπους Το Πειραματικό Κέντρο της Βενσέν "Είμαστε όλοι γκρουπούσκουλα" Η French Theory Διαφορετική στάση απέναντι στους νέους φιλοσόφους Σταδιακά οξύνονται οι διαφωνίες Επιθυμία, ηδονές και αλήθεια Ο πρόωρος χαμός του Φουκώ: Ο Ντελέζ ως αναγνώστης του Φουκώ ΖΙΛ ΝΤΕΛΕΖ ΚΑΙ ΦΕΛΙΞ ΓΚΟΥΑΤΑΡΙ: ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΕΡΙΑ Μια παράδοξη αλλά γόνιμη συνάντηση στη σκιά του Μάη του '68 Γιουχάροντας το οιδιπόδειο τρίγωνο Μια ξεχωριστή συγγραφική συναρμογή Πώς να κάνουμε τις παραφωνίες να ακουστούν μελωδικά: Ο κεραυνός και το αλεξικέραυνο Η κατάληξη του κοινού σχεδίου και η αγωνία μη χάσουμε την ταυτότητά μας Το κοινό πάθος για την "ελάσσονα" λογοτεχνία: Κάφκα Η σφήκα και η ορχιδέα Ένα ντουέτο που δεν σπαταλιόταν προς τα έξω Ο χαμός και το πένθος του φίλου ΚΛΩΝΤ ΛΕΦΟΡ ΚΑΙ ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΧΘΡΟΙ Από τον τροτσκισμό στο Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα Αποκλίσεις και διάσπαση στην ομάδα Ανασυγκρότηση μιας τριάδας: Καστοριάδης, Λεφόρ, Μορέν Ένας αντιολοκληρωτικός πόλος Για μια νέα πολιτική κουλτούρα Ο παγκόσμιος πόλεμος είναι εδώ: αποκλίνουσες αναλύσεις Από τον Μαρξ στον Φρόυντ: ο Καστοριάδης γίνεται ψυχαναλυτής Μια βίαιη και μη αναστρέψιμη ρήξη ΠΩΛ ΡΙΚΕΡ ΚΑΙ ΖΑΚ ΝΤΕΡΙΝΤΑ: ΜΙΑ ΑΓΑΠΗΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ Ο Ντεριντά βοηθός του Ρικέρ στη Σορβόννη Η διένεξη Ρικέρ-Ντεριντά γύρω από τη μεταφορά Κοινοί αγώνες: η προσέγγιση Μια εγγύτητα στα θέματα του στοχασμού: το αρχείο, η φιλοξενία, η συγχώρηση Η εγγύτητα του θανάτου και η αμοιβαία αναγνώριση ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΛΕΒΙΝΑΣ ΚΑΙ ΖΑΚ ΝΤΕΡΙΝΤΑ: ΤΟ ΤΡΟΜΕΡΟ ΑΝΤΙΟ Δύο διαδρομές σημαδεμένες από τον αντισημιτισμό Ο Λεβινάς στη σκιά του Χούσερλ και του Χάιντεγκερ Ερασιτέχνης ταλμουδιστής; Το ντεριντιανό πρόγραμμα της αποδόμησης Ο Ντεριντά ως αναγνώστης του Λεβινάς Ο Λεβινάς ως αναγνώστης του Ντεριντά Tο A-dieu ή το αδύνατο πένθος ΟΥΒΕΡΤΟΥΡΑ - Μια κουλτούρα της φιλίας +