Η τοποθεσία σου
       

Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Η τέχνη του ρήτορα έγκειται στο να μην αφήσει ποτέ να διαφανεί το τεχνητό. Εξού και το χαρακτηριστικό ύφος, το οποίο όμως είναι προπάντων προϊόν υψηλής τέχνης, όπως ακριβώς και η "φυσικότητα" του καλού ηθοποιού. Ο αληθινός ρήτορας μιλάει έχοντας ως βάση το ήθος του υπ' αυτόν αντιπροσωπευόμενου προσώπου ή πράγματος. Εφευρίσκει τις καλύτερες απολογίες και επιχειρήματα, τα πιο πειστικά λόγια και τους τρόπους του λέγειν. Το αξιοσημείωτο σ' αυτόν τον ρήτορα είναι ότι μέσω της τέχνης του, μέσω μιας αλλαγής προσώπων και μιας σωφροσύνης που τον διέπει, βρίσκει πάντα και στρέφει προς όφελός του κάθε τι που μόνον ο πιο εύγλωττος δικηγόρος του κάθε ανθρώπου και του κάθε κόμματος, ο εγωισμός, θα μπορούσε να βρει. Πρόκειται για μια ανταλλαγή του εγώ. Ο Γκαίτε τονίζει πως όλα τα πρόσωπα που παρουσιάζονται στον Σοφοκλή είναι οι καλύτεροι ρήτορες, διότι όταν έχουν μιλήσει όλοι, έχει κανείς την εντύπωση ότι η υπόθεσή τους είναι η πιο δίκαιη και η καλύτερη. «Ρητορεία είναι η ικανότητα να διεγείρουμε και σε άλλους την άποψή μας περί ενός πράγματος ή τη γνώμη μας σχετικά μ' αυτό, να εξάψουμε μέσα τους το συναίσθημά μας γι' αυτό και να τους κάνουμε να μας συμπαθήσουν. Όλα αυτά όμως οδηγώντας μέσω λέξεων το ρεύμα των σκέψεών μας στον εγκέφαλό τους με τόση βία, ώστε αυτό να αναγκάσει το ρεύμα των δικών τους σκέψεων να εκτραπεί [...] και να το συμπαρασύρει στη διαδρομή του. (Arthur Schopenhauer) Ο Φουκώ υποστήριξε ότι ο Νίτσε ήταν κεντρική μορφή σε μια επιστημολογική μεταμόρφωση που τελικώς θα μεταθέσει τις ανθρωπιστικές επιστήμες σχεδόν αποκλειστικά στη μελέτη του λόγου και της γλώσσας. [...] Οι Χάιντγκερ, Γκάνταμερ, Ντεριντά, Ρικέρ, Λακάν, Φουκώ και άλλοι επηρεάστηκαν πολύ από τον Νίτσε. (C. Blair, S.L. Gilman) + Περιεχόμενα Δημήτρης Δημηρούλης: Πρόλογος Διονύσης Καββαθάς: Εισαγωγή Ιστορία της ελληνικής ρητορείας της αρχαίας ρητορικής 1. Η έννοια της ρητορικής 2. Διαίρεση της ρητορικής και της ρητορείας 3. Η σχέση της ρητορικής με τη γλώσσα 4. Περί της καθαρότητας, σαφήνειας και συμμετρίας της Elocutio 5. Ο χαρακτηριστικός λόγος σε σχέση προς τον διάκοσμο του λόγου 6. Μετατροπή της καθαρότητας 7. Η τροπική έκφραση 8. Τα ρητορικά σχήματα 9. Ο ρυθμός του λόγου 10. Το δόγμα περί στάσεως 11. Γένη και αιτιολογικά σχήματα 12. Τα μέρη του δικανικού λόγου 13. Η συμβουλευτική ρητορεία 14. Η επιδεικτική ρητορεία 15. Διάταξις 16. Περί memoria και actio Παράρτημα: Επιτομή της ιστορίας της ρητορείας Εισαγωγή στη ρητορική του Αριστοτέλη Επίμετρο (C. Blair - S.L. Gilman): Οι διαλέξεις του Νίτσε περί της ρητορικής +
9789603481300
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΠΛΕΘΡΟΝ
ISBN
9789603481300
Σελίδες
288
Έκδοση
2004
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
21x14

Συγγραφέας: NIETZSCHE FRIEDRICH

NIETZSCHE FRIEDRICH

Ο Φρίντριχ Νίτσε γεννήθηκε το 1844 στο Ρέκεν, κοντά στη Λειψία. Σε ηλικία πέντε ετών έχασε τον πατέρα του, προτεστάντη πάστορα. Έπειτα από λαμπρές σπουδές κλασικής φιλολογίας στη Βόννη και στη Λειψία, έγινε, σε ηλικία εικοσιπέντε ετών, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Εκείνη την εποχή γνώρισε το έργο του φιλόσοφου Σοπενάουερ και συνδέθηκε φιλικά με τον μουσικοσυνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ. Πολύ σύντομα ο Νίτσε θα χαράξει το δικό του δρόμο. Παραιτείται από τη θέση του στο Πανεπιστήμιο, απομακρύνεται από τις θεωρίες του Σοπενάουερ και διακόπτει τη σχέση του με τον Βάγκνερ. Ζώντας περιπλανώμενη ζωή, σε μικρές πανσιόν της Ελβετίας, της Ιταλίας και της νότιας Γαλλίας, αφοσιώνεται στην κριτική της μεταφυσικής, της ηθικής, της θρησκείας και των άλλων πλευρών του δυτικού πολιτισμού γράφοντας ασταμάτητα. Έργα του η "Γέννηση της τραγωδίας" (1872), οι "Παράκαιροι στοχασμοί" (1873-1876), το "Ανθρώπινο, υπερβολικά ανθρώπινο" (1878-1879), η "Χαραυγή" (1881), η "Χαρούμενη γνώση" (1882), το "Πέρα από το καλό και το κακό" (1886), η "Γενεαλογία της ηθικής" (1887), το "Λυκόφως των ειδώλων" (1888), ο "Αντίχριστος" (1888), το "Ίδε ο άνθρωπος" (1888) και η ανολοκλήρωτη "Θέληση για δύναμη" (1883-1888). Ανάμεσά τους το κορυφαίο του, το "Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα" (1883-1885). Ο Νίτσε πέθανε το 1900, σε ηλικία πενήντα έξι ετών, αφού πέρασε τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του έχοντας χαμένα τα λογικά του.

Ισως θελετε να δείτε και...