Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Είναι γνωστό το ενδιαφέρον του Ζιλ Ντελέζ σε όλη τη διάρκεια της ζωής και του έργου του για τη συσχέτιση λογοτεχνίας-φιλοσοφίας. Για τον ίδιο, ήδη από τη δεκαετία του 1950 η λογοτεχνία νοείται ως η προσπάθεια να ερμηνεύσουμε μ' έναν ευφυή τρόπο τους μύθους που δεν κατανοούμε πια. Στο βιβλίο αυτό προσεγγίζει το μνημειώδες έργο του Προύστ Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, προσδιορίζοντας την έννοια της γαλλικής λέξης signe, η οποία σημαίνει σημείο, αλλά και σημάδι, νεύμα, σύμπτωμα. Η πρωτοτυπία της ντελεζιανής ερμηνείας έγκειται στο γεγονός πως σε αυτό το έργο του Προύστ δεν αναγνωρίζεται ως κυρίαρχο στοιχείο η μνήμη -όπως θέλει η περισσότερο διαδεδομένη ερμηνευτική τάση- αλλά η μαθητεία των σημείων. Ο χαμένος χρόνος δεν είναι μόνο ο χρόνος που περνά αλλά και αυτός που χάνουμε. Και η λογοτεχνία ανακηρύσσεται σε μία από τις τρεις μηχανές παραγωγής ή τάξεις αλήθειας. + Περιεχόμενα ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ +
9789600451733
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΚΕΔΡΟΣ
ISBN
9789600451733
Σελίδες
216
Έκδοση
2021
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
21x14

Συγγραφέας: DELEUZE GILLES

DELEUZE GILLES

O Felix Guattari γεννήθηκε το 1930 στη Γαλλία. Παρακολούθησε για καιρό το σεμινάριο του Ζακ Λακάν, με τον οποίο έκανε ανάλυση, για να απομακρυνθεί στη συνέχεια, στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τον Ζιλ Ντελέζ. Συμμετείχε στην Ομάδα εργασίας για τη θεσμική ψυχοθεραπεία και κοινωνιοθεραπεία (GTPSI) και υπήρξε από τους πρωτεργάτες του Κέντρου θεσμικών σπουδών, ερευνών και κατάρτισης (CERFI) και της επιθεώρησής του Recherches, ενώ εργάστηκε σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ως ψυχαναλυτής στην κλινική La Borde, επίκεντρο της θεσμικής ψυχοθεραπείας. Αγωνιστής της άκρας αριστεράς, ενεργός στον Μάη του 1968, υποστήριξε πολλά μειονοτικά ή μειοψηφικά κινήματα, όπως το παλαιστινιακό, τον ιταλικό εργατισμό, τον επανεκδημοκρατισμό της Βραζιλίας, την ελεύθερη ραδιοφωνία (ως συντονιστής του Κέντρου πρωτοβουλίας για νέους χώρους ελευθερίας), την οικολογία και την οικοσοφία, στην προοπτική υπαρξιακών «μικροπολιτικών» και μιας νέας αντιπαραγωγιστικής αριστεράς. Πέθανε το 1992.