Η τοποθεσία σου
       

Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

[...] Η ΚΡΙΤΙΚΗ, ΟΠΩΣ ΕΛΠΙΖΩ πως θα καταφέρω κι εγώ να τονίσω κάποια μέρα, κάνει τη σκέψη υπέροχο εργαλείο. Εμείς, με το εκπαιδευτικό μας σύστημα, έχουμε φορτώσει τη μνήμη με πλήθος γεγονότων ασύνδετων μεταξύ τους κι αγωνιζόμαστε φιλόπονα να μεταδώσουμε τη γνώση που κατακτήσαμε με κόπο. Διδάσκουμε στους ανθρώπους πώς να θυμούνται, μα δεν τους διδάσκουμε ποτέ πώς να αναπτύσσονται. Δε μας πέρασε ποτέ από το μυαλό να προσπαθήσουμε ν' αναπτύξουμε τη σκέψη έτσι ώστε ν' αποκτήσει μια λεπτότερη ικανότητα παρατήρησης και αντίληψης. Οι αρχαίοι Έλληνες το έκαναν πράξη, κι όταν ερχόμαστε σ' επαφή με την αρχαιοελληνική κριτική διανόηση, δεν μπορούμε παρά να συνειδητοποιήσουμε ότι ενώ τα θέματά μας είναι από κάθε άποψη ευρύτερα και πιο πολύμορφα από τα δικά τους, η δική τους μέθοδος εξακολουθεί να είναι η μόνη με την οποία τα θέματα αυτά μπορούν να ερμηνευτούν. Η Αγγλία έχει πετύχει ένα πράγμα: επινόησε και καθιέρωσε την Κοινή Γνώμη, κάτι που αποτελεί μια προσπάθεια να οργανωθεί η άγνοια της κοινωνίας και να εξυψωθεί στην περίοπτη θέση μιας φυσικής δύναμης. Η Σοφία όμως έμενε πάντα κρυμμένη. Αν τον θεωρήσουμε όργανο σκέψης, ο αγγλικός νους είναι τραχύς και υπανάπτυκτος. Το μόνο που μπορεί να τον εξαγνίσει είναι η ανάπτυξη του κριτικού ενστίκτου. [...] [...] ΟΧΙ, ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ δε θα μας κάνουν πολίτες του κόσμου, όπως δε θα μπορούσε να μας κάνει πολίτες του κόσμου η απληστία για το κέρδος. Μόνο καλλιεργώντας τη συνήθεια της διανοητικής κριτικής θα μπορέσουμε να υπερβούμε τις φυλετικές προκαταλήψεις. [...] [...] Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΑ ΕΚΜΗΔΕΝΙΖΕΙ τις φυλετικές προκαταλήψεις με την επιμονή της πάνω στην ενότητα της ανθρώπινης σκέψης μέσα από την ποικιλία των μορφών της. Αν μπούμε στον πειρασμό να κηρύξουμε τον πόλεμο σ' ένα άλλο έθνος, θα θυμηθούμε τότε ότι είναι σαν να θέλουμε να καταστρέψουμε ένα στοιχείο του δικού μας πολιτισμού, πιθανόν το σημαντικότερο απ' όλα. Όσο ο πόλεμος θα θεωρείται κάτι τρομερό, θα εξακολουθεί να διατηρεί τη γοητεία του. Όταν τον αντιμετωπίσουμε ως χυδαίο, θα πάψει να 'ναι δημοφιλής. Η αλλαγή φυσικά θα 'ρθει αργά, κι οι άνθρωποι δε θα τη συνειδητοποιήσουν. Δε θα πούνε, "Δε θα πολεμήσουμε εναντίον της Γαλλίας, επειδή η λογοτεχνία της είναι υπέροχη", αλλά ακριβώς επειδή η Γαλλία έχει μια υπέροχη λογοτεχνία, οι άνθρωποι δε θα μισούν τη χώρα αυτή. Η πνευματική κριτική θα συνδέσει την Ευρώπη με δεσμούς πολύ στενότερους απ' αυτούς που θ' αναπτύξουν μεταξύ τους οι μαγαζάτορες ή οι συναισθηματικοί, θα μας προσφέρει την ειρήνη που πηγάζει από την κατανόηση. [...] (Από το "Ο κριτικός ως καλλιτέχνης", από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) + Περιεχόμενα Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ Ένα δοκίμιο για την ψευδαίσθηση Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ Ένα σχόλιο ΠΕΝΑ, ΠΙΝΕΛΟ ΚΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ Μελέτη σε πράσινο ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ W. H. Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ Ο ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΩΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΕΣΜΟΦΥΛΑΚΑ ΜΑΡΤΙΝ: ΚΑΠΟΙΕΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΝΟΜΑΤΩΝ +
9789602707746
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ
ISBN
9789602707746
Σελίδες
480
Έκδοση
2003
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
21x14

Συγγραφέας: WILDE OSCAR

WILDE OSCAR

Ο Όσκαρ Ουάιλντ (πλήρες όνομα Όσκαρ Φίνγκαρ Ο'Φλάχερτι Γουίλ Ουάιλντ, 16 Οκτωβρίου 1854 - 30 Νοεμβρίου 1900) ήταν Ιρλανδός λογοτέχνης, μυθιστοριογράφος, ποιητής, κριτικός και θεατρικός συγγραφέας που έζησε στα τέλη της Βικτωριανής Εποχής. Ο Oscar Fingall O' Flahertie Wills Wilde γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1856. Φοίτησε στο Trinity College στο Δουβλίνο και μετά στο Magdalen College στην Οξφόρδη. Στο σύντομο διάστημα της ζωής του έγραψε αρκετά έργα. Ούτε η ποίηση, ούτε το θέατρο, ούτε το μυθιστόρημα, ούτε το διήγημα, ούτε το δοκίμιο τον άφησαν αδιάφορο. Κι όλα τα σημάδεψε με την ανεπανάληπτη γοητεία του λεπτού πνεύματός του. Γνωστότερα πεζά του είναι Το έγκλημα του Λόρδου Άρθουρ Σάβιλ, Το φάντασμα του Κάντερβιλ, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ, Το μοντέλο εκατομμυριούχος, Το πορτραίτο του κ. Ου. Χ. και τα υπέροχα παραμύθια του. Από τα θεατρικά του, εποχή έχουν αφήσει Η βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμηρ, Ένας ιδανικός σύζυγος, Σαλώμη, Φλωρεντινή Τραγωδία, Μια γυναίκα χωρίς σημασία και Η δούκισσα της Πάδοβας. Ιδιαίτερα εύστοχα για την κριτική τους διεισδυτικότητα και την έξοχη γλώσσα τους υπήρξαν τα De Profundis, Ο κριτικός ως δημιουργός, Η παρακμή του ψεύδους, Τέχνη και Κριτική και Η ψυχή του ανθρώπου στον σοσιαλισμό, ενώ ανεπανάληπτοι παραμένουν οι στίχοι της Μπαλάντας της φυλακής του Ρέντινγκ. Γνώρισε τη δόξα αλλά και τον κατατρεγμό. Η φυλάκισή του, που μπορούσε με την φυγή να αποφύγει, αποτέλεσε την κορυφαία πράξη ενάντια σε μια αντικομφορμιστική στάση ζωής. Πέθανε και θάφτηκε κάτω από τραγικές συνθήκες το 1900 στο Παρίσι. Οι σύγχρονοί του ισχυρίστηκαν ότι οι λαμπρότερες σελίδες του δεν ήταν παρά αμυδρές ανταύγειες του ίδιου του του εαυτού. Όπως κατά κανόνα συμβαίνει, μετά το θάνατό του, τα έργα του μεταφράστηκαν σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες και η Αγγλία θυμήθηκε ότι ο κατάδικος του Ρέντινγκ υπήρξε ένας υπέροχος ποιητής.

Ισως θελετε να δείτε και...