Η τοποθεσία σου
       

Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Ο κεντρικός πυλώνας του βιβλίου είναι ο θάνατος και δη η ρήση «θάνατον διδό-ναι». Σε αυτήν τη θεματική ο Ντερριντά συνδιαλέγεται αφ' ενός με τον Πλάτωνα, τον Καντ, τον Κίρκεγκωρ, τον Χάιντεγγερ, τον Πάτοτσκα και τον Λεβινάς, αφ' ετέρου με τον Μπωντλαίρ και τον Κάφκα. Ο περί θανάτου κεντρικός πυλώνας του βιβλίου περιστοιχίζεται, κυρίως, από άλλους τρεις: την ευθύνη, τη θυσία και το μυστικό. Το νήμα που περιστρέφεται γύρω από αυτούς τους τρεις πυλώνες κατ' αρχάς εκτυλίσσεται διακλαδιζόμενο διασυνδέοντας τους χώρους της οντολογίας, της θρησκείας και της ηθικής. Ένα θεμελιώδες ερώτημα είναι αν η έννοια της ευθύνης απέναντι στον άλλο και γενικότερα η ηθική μπορούν να υπάρξουν με ή χωρίς την προσφυγή στη θρησκεία και δη στην υπερβατικότητα ενός υπέρτατου όντος, του Θεού. Για τον Κίρκεργκωρ, τον Λεβινάς και τον Πάτοτσκα η ευθύνη στηρίζεται στην έννοια του θρησκευτικού και υπάρχει πρωτίστως για τον Παντελώς Άλλο, τον Θεό, ενώ για τον Ντερριντά αυτή είναι επίγεια καθ' ότι αφορά στον άνθρωπο ως τον παντελώς άλλο. Για τον Χάιντεγγερ η ευθύνη περιορίζεται στην οντολογική, μη ηθική διάσταση του ελεύθερου Dasein, το οποίο ευθύνεται για την αντιμετώπιση του προσίδιου θανάτου του. Επίσης το «δίνω τον θάνατο στον εαυτό μου "για" τον άλλο» δεν μπορεί να αντικαταστήσει "πλήρως" τον θάνατο του άλλου. Ο δικός μου θάνατος προηγείται πάντοτε του θανάτου του άλλου. Αντίθετα, ο Λεβινάς και ο Ντερριντά πιστεύουν ότι ο θάνατος του άλλου είναι πρώτιστος και η αυτοθυσία μου για τη σωτηρία του δηλώνει τη δυνατότητα αντικατάστασης του θανάτου του. Η «Θυσία του Ισαάκ» στο έργο του Κίρκεγκωρ "Φόβος και τρόμος" αποτελεί το παραδειγματικό παράδειγμα για τη σύνδεση της θυσίας με το μυστικό, το οποίο συνδέει τον Αβραάμ με τη θεϊκή εντολή να θυσιάσει τον αγαπημένο υιό του: ο Αβραάμ πρέπει να κρατήσει από όλους μυστικό, κρυφό αυτό το μυστικό, για να διαφυλάξει την απόλυτη σχέση του με τον Απόλυτο Άλλο, τον Θεό. Ο Ντερριντά στο ανά χείρας βιβλίο δίνει μια καινοφανή ερμηνεία του παλαιοδιαθηκικού αφηγήματος της «Θυσίας του Αβραάμ», μέσω της αποδομητικής ανάγνωσης του εν λόγω βιβλίου του Κίρκεγκωρ. Εν κατακλείδι, στο "Θάνατον διδόναι" ο Ντερριντά μετατοπίζει την έννοια της ευθύνης, της θυσίας και του μυστικού από το υπερβατικό πεδίο της οντολογίας και της θρησκείας στο επίγειο πεδίο της υπερ-ηθικής, η οποία μπορεί να συγκροτηθεί χωρίς την προσφυγή στη θρησκεία και στον Παντελώς Άλλο, τον Θεό. Επίσης εδώ, και για πρώτη φορά, ο Γάλλος φιλόσοφος καταθέτει τη δική του εννόηση και εννοιολόγηση του Θεού. + Περιεχόμενα ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ: Θάνατον διδόναι 1. Τα μυστικά της ευρωπαϊκής ευθύνης 2. Επέκεινα: δίνω για να λάβω, μαθαίνω/διδάσκω να δίνω - τον θάνατο 3. Σε ποιον να δώσω (γνωρίζω-δύναμαι να μη γνωρίζω) 4. Κάθε άλλος είναι παντελώς/κάθε άλλος ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ: Η λογοτεχνία στην απομόνωση του μυστικού. Μια αδύνατη γενεαλογική σχέση 1. Η δοκιμασία του μυστικού: για τον Ένα ως/όπως για τον Άλλο 2. Ο Πατέρας, ο Υιός και η Λογοτεχνία 3. Πλέον του Ενός ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΕΠΙΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ Ο θάνατος και η ευθύνη μεταξύ οντολογίας, θρησκείας και ηθική Μετάφραση, Σημειώσεις, Επίμετρο, Διορθώσεις: Βαγγέλης Μπιτσώρης Τυπογραφική επιμέλεια: Αντώνης Παπαδής +
9786185289119
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΡΟΠΗ
ISBN
9786185289119
Σελίδες
664
Έκδοση
2022
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
24x17

Συγγραφέας: DERRIDA JACQUES

DERRIDA JACQUES

Ο Jacques Derrida γεννήθηκε το 1930 στην Αλγερία. Από το 1960 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη, από το 1965 στην Ecole Normale Superieure και από το 1983 στην Ecole des Hautes Etudes. Οι ιδέες του Ντεριντά απέσπασαν την προσοχή του κοινού για πρώτη φορά, όταν το 1965 δημοσιεύθηκαν δύο άρθρα του σε παρισινό έντυπο με τίτλο "Critique", όπου ανέπτυσσε τη θεωρία του για τη φύση της γραφής και τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για το πρώτο και διασημότερο βιβλίο του με τίτλο "Περί Γραμματολογίας" που εκδόθηκε το 1967. Το ίδιο διάστημα αρθρογραφούσε και στο γαλλικό αριστερό έντυπο "Tel Quel". Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 "μοιράστηκε" μεταξύ Παρισιού και Νέας Υόρκης. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Τζον Χόπκινς, του Γέιλ και της Καλιφόρνια. Η απονομή τιμητικού διπλώματος στον Ντεριντά το 1992 από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ηταν τέτοια η διαμάχη που οι καθηγητές αναγκάστηκαν να θέσουν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Ο Ντεριντά έγινε γνωστός αλλά και δέχθηκε επικρίσεις κυρίως για την ανάπτυξη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μιας άλλης προσέγγισης των φιλοσοφικών κειμένων. Η λεγόμενη θεωρία της "αποδόμησης", η οποία επικεντρώνεται στην ασάφεια και στην αντίφαση στο νόημα. Ο Ντεριντά φθάνει στο συμπέρασμα ότι τα γραπτά κείμενα αντιφάσκουν μεταξύ τους και πως η αποδόμηση αντιστέκεται στην τυραννία της εύκολης απάντησης. Είχε μετάσχει σε εκστρατείες για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Γαλλία, είχε διαδηλώσει κατά του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και υπέρ των αντιφρονούντων στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία. Κυριότερα έργα του: "L' Ecriture et la Difference" (1967), "La Voix et le Phenomene" (1967), "La Dissemination" (1972), "Positions" (1972), "L' Archeologie du Frivole" (1973). Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο (που είχε διαγνωστεί ένα χρόνο πριν), στις 9 Οκτωβρίου του 2004, στα 74 του, σε νοσοκομείο του Παρισιού.

Ισως θελετε να δείτε και...