Payment icons

       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Στα 1961 ο Μισέλ Φουκώ δημοσιεύει την Ιστορία της τρέλας κατά την κλασική εποχή και δύο χρόνια αργότερα ο «μαθητής» του Ζακ Ντεριντά απαντά με μια βιβλιοκρισία πλέον του δέοντος «κριτική» (η οποία συμπεριελήφθη αργότερα στο ''Γραφή και διαφορά''), για να ακολουθήσει η απάντηση του Φουκώ που ενσωματώθηκε ως επίμετρο στη νέα έκδοση του βιβλίο του. Σε αυτή τη σφοδρή αντιπαράθεση δασκάλου - μαθητή, που διεξάγεται πάντως με όλους τους κανόνες του καλώς αγωνίζεσθαι, ο Έλληνας αναγνώστης μπορεί να απολαύσει μια από τις πιο εντυπωσιακές μονομαχίες της όψιμης γαλλικής σκέψης. Δεν συγκρούονται μόνο το παλαιό με το νέο, η δομολογία με τη φιλοσοφία, ο πατήρ με τον έμπλεο πατροκτονικών αισθημάτων υιό, αλλά και δύο μέθοδοι που μοιραία οδηγούν τόσο στη γαλλική καταγωγή - τον Ντεκάρτ, όσο και στην ελληνική καταγωγή - τον Πλάτωνα. Όπως σε όλες τις σοφές συζητήσεις για την τρέλα, οι τρελοί δεν κερδίζουν τίποτα, όσο για τους φιλοσόφους ό,τι χάνουν σε πειθώ το κερδίζουν σε βιβλιογνωσία. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ) + Περιεχόμενα ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΖΑΚ ΝΤΕΡΙΝΤΑ: ΤΟ COGITO ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΕΛΑΣ ΜΙΣΕΛ ΦΟΥΚΩ: Ι. Η ΤΡΕΛΑ, Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΡΓΟΥ ΙΙ. ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΤΙ, ΑΥΤΗ Η ΦΩΤΙΑ +
9789607169228
1 Αντίτυπο(α)
Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΟΛΚΟΣ
ISBN
9789607169228
Σελίδες
136
Έκδοση
2009
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο
Διαστάσεις
21x14

Συγγραφέας: DERRIDA JACQUES

DERRIDA JACQUES

Ο Jacques Derrida γεννήθηκε το 1930 στην Αλγερία. Από το 1960 δίδαξε φιλοσοφία στη Σορβόννη, από το 1965 στην Ecole Normale Superieure και από το 1983 στην Ecole des Hautes Etudes. Οι ιδέες του Ντεριντά απέσπασαν την προσοχή του κοινού για πρώτη φορά, όταν το 1965 δημοσιεύθηκαν δύο άρθρα του σε παρισινό έντυπο με τίτλο "Critique", όπου ανέπτυσσε τη θεωρία του για τη φύση της γραφής και τα οποία αποτέλεσαν τη βάση για το πρώτο και διασημότερο βιβλίο του με τίτλο "Περί Γραμματολογίας" που εκδόθηκε το 1967. Το ίδιο διάστημα αρθρογραφούσε και στο γαλλικό αριστερό έντυπο "Tel Quel". Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄70 "μοιράστηκε" μεταξύ Παρισιού και Νέας Υόρκης. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Τζον Χόπκινς, του Γέιλ και της Καλιφόρνια. Η απονομή τιμητικού διπλώματος στον Ντεριντά το 1992 από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στους κόλπους της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ηταν τέτοια η διαμάχη που οι καθηγητές αναγκάστηκαν να θέσουν το ζήτημα σε ψηφοφορία. Ο Ντεριντά έγινε γνωστός αλλά και δέχθηκε επικρίσεις κυρίως για την ανάπτυξη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μιας άλλης προσέγγισης των φιλοσοφικών κειμένων. Η λεγόμενη θεωρία της "αποδόμησης", η οποία επικεντρώνεται στην ασάφεια και στην αντίφαση στο νόημα. Ο Ντεριντά φθάνει στο συμπέρασμα ότι τα γραπτά κείμενα αντιφάσκουν μεταξύ τους και πως η αποδόμηση αντιστέκεται στην τυραννία της εύκολης απάντησης. Είχε μετάσχει σε εκστρατείες για την προάσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Γαλλία, είχε διαδηλώσει κατά του απαρτχάιντ στη Νότιο Αφρική και υπέρ των αντιφρονούντων στην κομμουνιστική Τσεχοσλοβακία. Κυριότερα έργα του: "L' Ecriture et la Difference" (1967), "La Voix et le Phenomene" (1967), "La Dissemination" (1972), "Positions" (1972), "L' Archeologie du Frivole" (1973). Πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο (που είχε διαγνωστεί ένα χρόνο πριν), στις 9 Οκτωβρίου του 2004, στα 74 του, σε νοσοκομείο του Παρισιού.