Μαζί με τις κατηγορίες που στρέφονται ενάντια στον ισλαμικό κόσμο, όπως αυτή περί "τρομοκρατίας" ή περί "φονταμενταλισμού" ή περί τυφλού "μίσους κατά της Δύσης", εξαπολύονται και άλλες κατηγορίες, εξίσου σοβαρές. Προκειμένου να χτυπηθεί το αντιπολεμικό κίνημα, εξασκούνται πιέσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: οι αμφιβολίες και οι δισταγμοί τους αποδίδονται στην εμμονή σε έναν παρωχημένο "αντιαμερικανισμό". Ή γίνεται επίκληση σε ένα σκοτεινό και ζοφερό παρελθόν: συμπεριφερόμενη ψυχρά και εχθρικά στον πιο ισχυρό σύμμαχο του Ισραήλ, η Ευρώπη αποδεικνύει πως δεν έκλεισε οριστικά το πιο φρικτό κεφάλαιο της ιστορίας της και εξακολουθεί να επηρεάζεται από τον "αντισημιτισμό" και τον "αντισιωνισμό" που κατακλύζει τον αραβικό και ισλαμικό κόσμο. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε τον επικίνδυνο και άνανδρο "φιλο-ισλαμισμό" της; (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)