"Κάποια στιγμή, βλέπεις τη ζωή να περνά δίπλα σου κι εσύ, μακρινός θεατής, τρομάζεις, θέλεις να κρατηθείς πάνω της, να πας μαζί της, να πάρεις λίγο απ' την ανάσα της, ν' αφεθείς να σε πάει γλυκά και όμορφα εκεί που βρίσκεται η πραγματική χαρά, ο πραγματικός πόνος. Η Πηγή! Κοιτάς πίσω σου. Βλέπεις μουντζούρες, θεατρίνους, παντομίμες, μαριονέτες, φοβισμένα ανθρωπάκια, αλλοτριωμένους σαλτιμπάγκους και... βλέπεις και σένα κάπου εκεί: Χωμένο σε μια γωνιά, με γουρλωμένα μάτια και την ομίχλη της ανυπαρξίας να σε τυλίγει. Θέλεις να φύγεις, να πας προς το φως. Η κίνησή σου, όμως, εμποδίζεται απ' το φόβο. Το Φως σε τυφλώνει. Φοβάσαι το Φως! Έχεις συνηθίσει το σκοτάδι;" + Περιεχόμενα ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ ΠΑΘΗ +