Η τοποθεσία σου
       

Έχεις μια καλύτερη τιμή γι αυτό το βιβλίο;

Γίνε συνεργάτης και καταχώρησε την προσφορά σου!

Γίνετε Πωλητής / Υποβολή Προσφοράς

Περιγραφή

Με τον "Αρχαιολόγο" ο Καρκαβίτσας παίρνει θέση και στο περιβόητο γλωσσικό ζήτημα - έχουν προηγηθεί τα «Ευαγγελικά» και τα «Ορεστειακά», 1901 και 1903 αντιστοίχως, με νεκρούς και τραυματίες και στις δύο περιπτώσεις - , υπερασπιζόμενος τη δημοτική και θυμίζοντας, σε πολλά σημεία, τις θέσεις του Ψυχάρη στο "Ταξίδι μου" (1888). Κυρίως, όμως, ο "Αρχαιολόγος" αποτελεί μια κραυγή εναντίον της ανιστόρητης προγονοπληξίας, όταν αυτή καταντάει να είναι μία «στείρα παρελθοντολογία κι όχι υπεύθυνος θαυμασμός προς έναν κόσμο που παρήγαγε ένα βέβαιο πολιτισμό. Ο Καρκαβίτσας έγραψε τον "Αρχαιολόγο" για ν' αντιδράσει στην επιφανειακή προγονική καύχηση, όταν αυτή περιφρονεί τη σημερινή τύχη και πρόοδο του έθνους». + Περιεχόμενα Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ ( ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ / ΣΕΙΡΑ ) +
9789602213513

Ελάχιστη ποσότητα για το "Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ" είναι 1".

Χρόνος αποστολής και χρεώσεις:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
ISBN
9789602213513
Σελίδες
192
Έκδοση
2006
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο

Συγγραφέας: ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Καρκαβίτσας, Ανδρέας (1865 - 1922). Πεζογράφος, στρατιωτικός γιατρός. Γεννήθηκε στα Λεχαινά Ηλείας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο πρώτος τόμος των διηγημάτων του εκδόθηκε το 1886, επιβλήθηκε όμως με τη Λυγερή (1896), όπου η αφηγηματική ικανότητα συνδυάζεται με την περιγραφική δύναμη και την πιστή απόδοση του μονότονου επαρχιακού περιβάλλοντος. Ακολουθούν τα Λόγια της Πλώρης (1899) και το αλληγορικό διήγημα "Ο Αρχαιολόγος", όπου καταδικάζεται η άγονη προγονοπληξία ορισμένων διανοουμένων. Μεγάλη επίδραση άσκησαν στο έργο του ο Φ. Ντοστογιέφσκι και ο Ε. Ζολά. Από τους κύριους εκπροσώπους της ρεαλιστικής πεζογραφίας στην Ελλάδα, τα κείμενά του διαπνέονται από γνήσιο πατριωτισμό, κοινωνικά ιδεώδη και χριστιανική καρτερία. Ο Παλαμάς θα γράψει χαρακτηριστικά: "Εάν κάποιος... με πειθανάγκαζε να διαλέξω αποκλειστικά μεταξύ Παπαδιαμάντη και Καρκαβίτσα, θα έστεκα ευλαβητικά μπροστά στον Παπαδιαμάντη, θα του φιλούσα το χέρι, και θα ψήφιζα τον Καρκαβίτσα". Το 1916 φυλακίζεται στη Θεσσαλονίκη συνεπεία του Εθνικού Διχασμού. Προσβάλλεται από φυματίωση του λάρυγγος και πεθαίνει στο Μαρούσι, όπου έμενε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.