Error
LESS parse error: failed at `.amazon-cover-rating.is-reviewed .amazon-cover-stars .amazon-cover-star.is-filled, ` line: 434

Your location
       

Description

Ο Καρυωτάκης γράφει σ' ένα του αφήγημα: «Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη που στενεύουν διαρκώς περισσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου. Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση πρέπει να τη διανοηθώ σε όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις αιτίες και τα αποτελέσματά της. Αλγεβρικές εξισώσεις τα βήματά μου». + Περιεχόμενα ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ του Βαγγέλη Αθανασόπουλου Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΜΑΤΩΝ (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Θάνατοι Gala Χαμόγελο Ζωές Νοσταλγία Αγάπη Ο ΠΟΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΜΑΤΩΝ Άνοιξη Νύχτα Μυγδαλιά Θάλασσα ΝΗΠΕΝΘΗ (1921) Σαν Πρόλογος (Charles Baudelaire) ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΙ ΘΕΟΙ Οι Στίχοι μου Γυρισμός Ευγένεια Δον Κιχώτες Πολύμνια Ποιητές Μπαλλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων Η ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΩΡΩΝ Δέντρο Χαρά Σε παλαιό συμφοιτητή Στροφές (1-10) Το φεγγαράκι απόψε Γραφιάς Αθήνα Πάρε τα δώρα Πεθαίνοντας ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΑ Μόνο Δρόμος H ψυχή μου (1-3) Ύπνος: Αφιέρωμα Τώρα πού μήτε ό έρωτας Εσπέρα Μοναξιά Κι αν έσβυσε σαν ίσκιος Του αδελφού μου ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ Τώρα ανοιξιάτικο (Heinrich Heine) Η αγάπη του Βικέντιου (Frederic Mistral) Στον Francis James (Charles Guerin) Ένα ποιηματάκι (Marie von Ebner-Eschenbach) Ultima (Emile Despax) Επίλογος (Georges Rodenbach) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ: ΠΡΩΤΗ ΣΕΙΡΑ Υστεροφημία O κήπος είμαι που άλλοτε Τελευταίο ταξίδι Όλα τα πράγματα μου έμειναν 77 νέοι που φτάσαμεν εδώ Επιστροφή Φύγε, η καρδιά μου νοσταλγεί Δέντρα μου, δέντρα ξέφυλλα Καθώς βαδίζω, μια σκιά Σάββατο βράδυ: ανοίγουνε Ένα σπιτάκι απόμερο Λύπη ας ερχόταν ή χαρά Μίσθια δουλειά, σωροί χαρτιών Σύμβολα εμείναμε καιρών Άλογα μαύρα, θίασος Οι αγάπες Ένα ξερό δαφνόφυλλο Κριτική Παιδικό Θέλω να φύγω πια από δω Βράδυ ΕΛΕΓΕΙΑ: ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Ω Βενετία, πόλις Ηλύσια Σαν δέσμη από τριαντάφυλλα Ωδή σ' ένα παιδάκι Ιστορία Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες Ποια θέληση θεού μας κυβερνάει Ανδρείκελα Τι να σου πω, φθινόπωρο Τάφοι Επίκλησις Όταν άνθη εδένατε Φθορά ΗΡΩΙΚΗ ΤΡΙΛΟΓΙΑ Διάκος Κανάρης Byron ΣΑΤΙΡΕΣ Στο άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο Εις Ανδρέαν Κάλβον Αποστροφή Όλοι μαζί Δημόσιοι υπάλληλοι Ο Μιχαλιός Υποθήκαι Ωχρά σπειροχαίτη Δελφική εορτή Επρόδοσαν την αρετή Η πεδιάς καί το νεκροταφείον (Πίναξ ημιτελής) Μικρή ασυμφωνία εις Α μείζον Σταδιοδρομία Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο Ιδανικοί αυτόχειρες Δικαίωσις ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ N'est-il une chose (Francis Viele-Griffin) Οι ράθυμοι (Paul Verlaine) Sag, wo ist dein schones Liebchen (Heinrich Heine) Sic liebten sich beide (Heinrich Heine) Οί σκιές (Comtesse Mathieu de Noailles) "Maman! je voudrais" Paul-Jean Toulet Infini, fais que je t'oublie (Paul-Jean Toulet) Ανθρώπινο! πολύ ανθρώπινο! (Andre Spire) Βαρκαρόλα (Laurent Tailhade) Les morts m'ecoutent (Jean Moreas) O toi qui sur mes jours (Jean Moreas) Tu souffres tous les maux (Jean Moreas) Ainsi j'ai dans ma belle pipe (Francis Carco) Επιτάφιο (Mathurin Regnier) Μπαλλάντα των Κυριών του παλαιού καιρού (Francois Villon) Οι τρεις (Nicolaus Lenau) Spleen (Charles Baudelaire) Μικρός που πέθανε στ' αστεία (Tristan Corbiere) ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1928) Αισιοδοξία Όταν κατέβουμε Πρέβεζα ΑΠΟ ΤΑ ΑΘΗΣΑΥΡΙΣΤΑ (Επιλογή) Όταν ήρθες [1919] Τα γράμματα σου [1920] Στον τεφρό πέρα ορίζοντα [1923] Φυγή [1923] Προπομπή [1923] Κυριακή [1924/1929] +
€11.74(and other offers)
9789606705373

Minimum quantity for "ΠΟΙΗΜΑΤΑ" is 1.

Shipping time and rates:

Λεπτομερειες

Εκδότης
ΣΥΛΛΟΓΗ
ISBN
9789606705373
Τύπος
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κατάσταση
Καινουριο

Συγγραφέας: ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Γ. ΚΩΣΤΑΣ

ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ Γ. ΚΩΣΤΑΣ

Καρυωτάκης, Κώστας Γ., 1896-1928. Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1896 στην Τρίπολη. Ο πατέρας του ήταν νομομηχανικός κι έτσι στα παιδικά του χρόνια, αναγκάστηκε να αλλάζει συνέχεια τόπο διαμονής. Πέρασε από το Αργοστόλι, τη Λευκάδα, τη Λάρισα, την Καλαμάτα, την Αθήνα, μέχρι και από τα Χανιά. Από το 1912 δημοσιεύει ποιήματα σε διάφορα παιδικά περιοδικά. Αφού πήρε το δίπλωμα της Νομικής Σχολής των Αθηνών, διορίστηκε υπάλληλος στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Η ελεύθερη φύση του δεν μπορούσε να δεχθεί την γραφειοκρατία της κρατικής μηχανής, την οποία και καυτηριάζει όποτε μπορεί (χαρακτηριστικό το πεζό: Κάθαρσις). Γι' αυτό και μετατέθηκε πολλές φορές διωκόμενος από ανωτέρους του. Στη διάρκεια αυτών των μεταθέσεων γνωρίζει την ανία και τη μιζέρια της επαρχίας, πράγμα που τον στιγματίζει. To Φεβρουάριο του 1919 εκδίδει την πρώτη του συλλογή: "Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων", η οποία τυγχάνει αδιάφορης ή υποτιμιτικής κριτικής. Τον ίδιο χρόνο εκδίδει μαζί με τον φίλο του Άγη Λεβέντη (με τα ψευδώνυμα Μίμης Χλαπάτσας και Νίκος Τσαπατσούλιας, αντίστοιχα) το σατιρικό περιοδικο "Η Γάμπα", που παρά την επιτυχία του κυκλοφόρησε μόνο σε έξι τεύχη γιατί η αστυνομία απαγόρευσε την έκδοσή του. Το 1921 κυκλοφορεί τη δεύτερη συλλογή του τα "Νηπενθή". Εκείνο τον καιρό συνδέεται με την ποιήτρια Μ. Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι σχέσεις τους ήταν ερωτικές. Το 1924 ταξιδεύει στο εξωτερικό, στην Ιταλία και τη Γερμανία. Το Δεκέμβριο του 1927 κυκλοφορεί η τελευταία του συλλογή, "Ελεγεία και Σάτιρες". Το Φεβρουάριο του 1928 ο Καρυωτάκης αποσπάται στην Πάτρα και τον Ιούνιο στην Πρέβεζα. Από εκεί στέλνει απελπισμένα γράμματα σε συγγενείς και φίλους, περιγράφοντας την αθλιότητα που κυριαρχεί σ' αυτήν την πόλη (χαρακτηριστικό το ποίημα Πρέβεζα). Στις 21 Ιουλίου θέτει τέρμα στη ζωή του.