Δε φταίνε οι άλλοι, παρά εμείς. Έτσι ως συνηθίσαμε τ' αχάριστα, με γκρίνια για τα ασήμαντα και σιωπή για τα μεγάλα. Δίχως κραυγή που ζήσαμε και δίχως ένα ξέσπασμα. Δεθήκαμε με τα θνητά, λατρέψαμε τα υπόγεια, και φύγαμε απ' τα όμορφα. Κάπως έτσι φτάσαμε στην κόψη της αυγής, σε μιαν ημέρα που θα είναι ευτυχής ή ατυχής, μα οπωσδήποτε ποτέ επιεικής. Όταν όλοι έχουν δίκιο τότε αυτός που φταίει έχει φύγει από το δωμάτιο. Η σιωπή τους ενός γίνεται η αλητεία κάποιου άλλου. Ίσως και περισσότερων. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) + Περιεχόμενα Τα έγκλειστα [ΣΗΜΕΙΑ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΩΝ] Τα αντικοινωνικά [ΑΙΤΙΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ] Τα ανένταχτα [ΟΥΣΙΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΔΡΑΣΕΩΝ] +