Τις δυο όψεις του βιολογικού και πνευματικού φαινομένου που λέγεται άνθρωπος, επιχειρεί να διερευνήσει το βιβλίο αυτό δηλαδή τα δυο πρόσωπα του Ιανού: το αγαθό (το σοφό, το ωραίο) και το κακό (το άξεστο, το άσχημο). Το ένα πρόσωπο, για το οποίο ο Μένανδρος αναφωνεί "Ως χαρίεν εστ' άνθρωπος όταν άνθρωπος η"! και το άλλο, για το οποίο ο Ταγκόρ αναστενάζει "ο άνθρωπος είναι χειρότερος απ' το κτήνος, όταν είναι κτήνος"... και που το ένα συμπληρώνει το άλλο. Έχει πάντα μεγάλο ενδιαφέρον μια περιήγηση στον πνευματικό χώρο με τις αξίες και τις απαξίες, καθώς και στον ψυχολογικό χώρο με τις ψυχικές ανατάσεις που ονομάζονται ιδανικά, και τις αβυσσαλέες καταπτώσεις που λέγονται ταπεινά πάθη. Γιατί μέσα απ' αυτές τις θέσεις και αντιθέσεις (που κάποτε εναρμονίζονται) φαίνεται καθαρά η ουσία του ανθρώπου, που προσδιορίζει και τη θέση του μέσα στην κοινωνία αυτή του "συμβατικού" ανταγωνισμού (κι όχι της αδελφικής αγάπης). [...] (Από την έκδοση) + Περιεχόμενα Πνευματικότητα και βαρβαρότητα Αλήθεια και πλάνη Λογική και ένστικτο Νόηση και συναίσθημα Γνώση και άγνοια Παιδεία και απαιδευσία Ηθική και ανηθικότητα Κοινωνικότητα και ατομικισμός Καλοσύνη και κακότητα Φιλία και εχθρότητα Δικαιοσύνη και αδικία Αισθητικό και αντιαισθητικό Ειλικρίνεια και ψευτιά Θάρρος και δειλία Εργατικότητα και φυγοπονία Επιθετικότητα και διαλλακτικότητα Αισιοδοξία και απαισιοδοξία Πολιτικοποίηση και απολιτικότητα Ελευθερία και δουλεία Υγεία και νοσηρότητα Τύχη και ατυχία Νεότητα και γεράματα Ιστορία και μύθος Ελληνικότητα και ανθελληνικότητα Κωμωδία και τραγωδία +